Τρίτη, 19 Νοεμβρίου 2013

ΕΠΕΤΕΙΑΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΜΕ ΘΕΜΑ : Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΤΟΥ "ΟΧΙ".







Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ,
      Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΤΟΥ "ΟΧΙ".

    Την Τετάρτη 30/10 και ώρα 7.00 μ. μ., στην Αίθουσα Διαλέξεων ‘ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡΙΒΑΣ – ΔΙΓΕΝΗΣ’, πραγματοποιήθηκε εθνωφελής εκδήλωση με θέμα: 
«Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ,
      Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΤΟΥ "ΟΧΙ"»
και ομιλητή τον ΜΑΝΟ  ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ, ιστορικό και συγγραφέα.

       Κατά την έναρξη της εκδήλωσης, ο Πρόεδρος της «Χ», κ. ΙΩΑΝΝΗΣ  ΓΙΑΝΝΑΚΕΝΑΣ, παρουσίασε στο ακροατήριο τον συγγραφέα και τα βιβλία του. Είπε μάλιστα ότι με το βιβλίο του σχετικά με τον Ι. Μεταξά,  και με τίτλο ‘’ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΔΟΞΑ’’, ο συγγραφέας πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνισή στα γράμματα.  Εν συνεχεία, ο λόγος δόθηκε στον Ταξίαρχο κ. ΔΗΜΗΤΡΗ  ΠΑΥΛΗ, ο οποίος δήλωσε εντυπωσιασμένος για τις ακριβείς και σε βάθος ιστορικές μελέτες του Μάνου Χατζηδάκη, παρά το νεαρόν της ηλικίας του. Τέλος, ο λόγος δόθηκε στον συγγραφέα που δήλωσε ότι το θέμα της ομιλίας του θα ήταν η  προσέγγιση της προσωπικότητας του Ι.Μ.  (Ιθάκη, 12 Απριλίου 1871 - Αθήνα, 29 Ιανουαρίου 1941) 
       Ο Ι.Μ. υπήρξε μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του α’ ημίσεως του 20 αι. και είχε πρωταγωνιστικό ρόλο για μία ολόκληρη 30ετία (1910 – 1941). Η συμβολή του στην εξέλιξη της Νεώτερης Ελληνικής Ιστορίας υπήρξε εντελώς καθοριστική.  Από νεαρός ανθυπολοχαγός (1896), μέχρι και τον θάνατό του (1941), ο Μ. κρατούσε ένα ημερολόγιο, το οποίο αποτελεί, όχι μόνο μαρτυρία για την ζωή του, αλλά και μία από τις πιο πολύτιμες πηγές της Ιστορίας της Νεωτέρας Ελλάδος. Μελετώντας κάποιος το ημερολόγιο του Μεταξά, θα εντυπωσιασθεί  από τις πληροφορίες που δίνει ο ίδιος, τόσο για τον εαυτό του, όσο και για τα ιστορικά γεγονότα της εποχής του.  
-   Κατά το 1896 – 7 εμφανίζεται ως αντιβασιλικός και αγνωστικιστής, προφανώς επηρεασμένος από το πνεύμα της Εθνικής Εταιρείας, της οποίας ήταν τότε  ένθερμο μέλος. Η γνωριμία του με τον τότε διάδοχο Κωνσταντίνο, κατά τον πόλεμο του 1897, τον μετέβαλε. Γίνεται μοναρχικός και αντικοινοβουλευτικός. Με την εύνοια του Βασιλιά κερδίζει υποτροφία   στην Πολεμική Ακαδημία του Βερολίνου, όπου πήρε την εξαίρετη επιτελική του μόρφωση, και  από την οποία και απεφοίτησε, το 1902, με ιδιαίτερες διακρίσεις. Στην Γερμανία έζησε την κοσμοπολίτικη ζωή, τις καλές τέχνες, την ποίηση, την μουσική (ειδικά του Βάγκνερ), πράγμα που είχε επίπτωση στο χαρακτήρα του και στις ιδέες του, και έκτοτε τα αγαπούσε για όλη του την ζωή. Η επαφή του με την Πρωσική αριστοκρατία θα τον κάνει να θαυμάσει το Γερμανικό πνεύμα, και  θα του αναδείξει περιστασιακά την περηφάνια για την ευγενή του καταγωγή.  
 -    Η κάθοδός του στην πολιτική από το 1922 θα συνοδευθεί και από μία έντονη αλλαγή του σε συνεπή κοινοβουλευτικό και ιδεαλιστή της λαϊκής κυριαρχίας. Δεν είναι τυχαίο ότι το κόμμα του τότε το ονόμασε «Κόμμα των Ελευθεροφρόνων» και αγωνίστηκε, (με τον πιο ιδεαλιστικό και έντιμο τρόπο) εντός του Κοινοβουλευτισμού, να αποτελέσει την Τρίτη Λύση μεταξύ Βενιζελικών και Αντιβενιζελικών. Όμως η εκλογική του αποτυχία το 1928 και, κυρίως, η θνησιγένεια της Δημοκρατίας από  τα αλλεπάλληλα στρατιωτικά κινήματα του 1933 και 1935, θα του αναστήσουν, υπό άλλη και πιο φιλοσοφημένη μορφή,  τον αντικοινοβουλευτισμό του. Φανερά πλέον, από το 1934, εξαγγέλλει απεριφράστως την ανεπάρκεια του Κοινοβουλευτισμού, επηρεασμένος, φυσικά. και από τις διεθνείς συνθήκες της εποχής. Έγραψε σχετικά:
«Δι’ ημάς τους Έλληνας, το πρόβλημα δεν είναι πως θα μείνωμεν εις τον Κοινοβουλευτισμόν, αλλά είναι διά ποίας  θύρας θα εξέλθωμεν εξ αυτού: δια της θύρας του κομμουνισμού, ή διά της θύρας του εθνικού κράτους;;»
 Και την απάντηση την έδωσε ο ίδιος 2,5 χρόνια αργότερα, στις 4 Αυγούστου 1936 .
        Υπήρξε μία πολυσύνθετη προσωπικότητα με μεγάλα ηγετικά προσόντα:
 -      Ως επιτελική ιδιοφυΐα, υπήρξε ο πρώτος Έλλην επιτελικός του αιώνα μας, ο εγκέφαλος, ο στρατιωτικός νους του επιτελείου των Βαλκανικών πολέμων του 1912 – 13, (που διπλασίασαν την Ελλάδα) και το 1915, έφθασε με τον βαθμό του αντισυνταγματάρχου, να αναλάβει έστω και προσωρινά, αρχηγός του Γενικού Επιτελείου. Υπήρξε ο μόνος που προέβλεψε την αποτυχία της Αντάντ στην εκστρατεία της Καλλιπόλεως, και από το 1914 υπήρξε ο μόνος που αντετάχθη στην Μικρασιατική Εκστρατεία με τον τρόπο που έγινε, για να δικαιωθεί και πάλι κατά τρόπο τόσο τραγικό.

Κυριακή, 17 Νοεμβρίου 2013

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ Πατήρ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΚΕΦΑΛΟΠΟΥΛΟΥ ΜΕ ΘΕΜΑ : ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΑΘΗΝΑΪΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΟΜΙΛΙΑ ΛΟΡΕΝΤΖΟΣ ΜΑΒΙΛΗΣ, ΕΝΑΣ ΙΔΕΑΛΙΣΤΗΣ ΠΟΙΗΤΗΣ - 100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΥΣΙΑ ΤΟΥ.


ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΜΑΧΗΤΩΝ ΚΑΙ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ "Χ", ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ 64, 6ος ΟΡΟΦΟΣ. ΑΘΗΝΑ 106 77, ΤΗΛ.: 210 3801836 
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ 64, 6ος ΟΡΟΦΟΣ

Τὴν ΚΥΡΙΑΚΗ, 24 Νοεμβρίου καὶ ὣρα 11.45 π.μ., στὴν Αἲθουσα Διαλέξεων ‘ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡΙΒΑΣ – ΔΙΓΕΝΗΣ’ (Πανεπιστημίου 64 -6ος Ὂροφος), θὰ πραγματοποιηθῆ ἐθνοφελὴς ἐκδήλωση:

ΘΕΜΑ : ΛΟΡΕΝΤΖΟΣ ΜΑΒΙΛΗΣ, ΕΝΑΣ ΙΔΕΑΛΙΣΤΗΣ ΠΟΙΗΤΗΣ - 100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΥΣΙΑ ΤΟΥ.

Ὁμιλητής : Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΡΡΑΣ

Σᾶς Περιμἐνουμε 
Ἀπό τὸ Δ.Σ

Παρακαλείσθε, όπως τιμήσετε τις ανωτέρω εκδηλώσεις μας,
Για το Διοικητικό Συμβούλιο
Ο Πρόεδρος ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡ.ΓΙΑΝΝΑΚΕΝΑΣ
Η Γενική Γραμματέας ΘΩΜΑΪΣ ΠΑΡΙΑΝΟΥ

Κυριακή, 10 Νοεμβρίου 2013

ΟΜΙΛΙΑ : Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ ΚΑΙ Η ΑΘΗΝΑΪΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ  ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ  ΜΑΧΗΤΩΝ  ΚΑΙ  ΦΙΛΩΝ
         ΤΗΣ  ΕΘΝΙΚΗΣ  ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΗΣ  ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ  ‘Χ’
               ΑΠΟΦ. ΑΝΑΓΝ.  ΠΡΩΤ.  ΑΘΗΝΩΝ  3596 / 1989
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ 64, 6ος  ΟΡΟΦΟΣ, ΤΚ 106 77,  ΤΗΛ. 2103801836
ό:
                        "THOMY PARIANOY" <thomyparianou@yahoo.gr>
                       http://ethnikiantistasix.blogspot.com



                         ΕΘΝΟΦΕΛΗΣ  ΕΚΔΗΛΩΣΗ       

        Τὴν Δευτέρα, 11 Νοεμβρίου καὶ ὣρα 7.00 μ.μ., στὴν Αἲθουσα Διαλέξεων ‘ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡΙΒΑΣ – ΔΙΓΕΝΗΣ’ (Πανεπιστημίου 64 -6ος  Ὂροφος), θὰ πραγματοποιηθῆ  ἐθνοφελὴς ἐκδήλωση.

ΘΕΜΑ : Ο  ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ  ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ  ΚΑΙ  Η  ΑΘΗΝΑΪΚΗ
               ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Ὁμιλητής : Πατὴρ  Κύριλλος

       Παρακαλεῖσθε, ὃπως τιμήσετε τὶς  έκδηλώσεις μας

                                                                           Σᾶς Περιμἐνουμε 

ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ  ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ                                                                                             


Ο Πρόεδρος : ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡ.ΓΙΑΝΝΑΚΕΝΑΣ
Η Γενική Γραμματέας : ΘΩΜΑΪΣ ΠΑΡΙΑΝΟΥ

Τρίτη, 5 Νοεμβρίου 2013

ΩΔΗ ΣΤΗ ΛΕΛΑ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ

ΩΔΗ  ΣΤΗ  ΛΕΛΑ  ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ
Χθες ήταν που γεννήθηκες βλαστάρι κι ανθός της Εύβοιας, γόνος της Μπουμπουλίνας…
Χθες ήταν που βαπτίστηκες Ελένη και σου χάρισε ο Θεός
Χάρες μεγάλες και μοσχοβόλησες σαν βασιλικός στις αυλές…
Χθες ήταν που αναστήθηκες και γέμισες χαρά το πατρικό σου…
Χθες ήταν που μεγάλωσες, πήγες σχολείο κι αντιλάλησε το προαύλιο
                                                           από τις φωνές και τα γέλια σου…
Χθες ήταν που έχτισες τον χαρακτήρα σου, μέσα από την ανατροφή
                                                     της οικογένειάς σου και τη μόρφωση,
την Αγάπη στον Θεό και την Πατρίδα, την Πίστη, την Ελευθερία,
 την Αξιοπρέπεια του Ανθρώπου, την Τιμή την Λεβεντιά, την Περηφάνια…                    
Σταθερή κι αλύγιστη στις Αρχές και τα Πιστεύω σου,
δίκαιη, αξιόπιστη, εχέμυθη, ευπροσήγορη, με κοφτερό μυαλό,
δυναμική, τολμηρή, πρακτική, αποφασιστική, αποτελεσματική,  
    τρυφερή στο περιβάλλον σου και σ’ όσους σε είχαν ανάγκη: Μάννα...   
Χθες ήταν που άνθισες και γέμισε ομορφιά η γενέτειρά σου Λίμνη…
Χθες ήταν που αγάπησες, αγαπήθηκες, παντρεύτηκες κι έλαμψε ο τόπος…
Χθες ήταν που βλάστησες και κάρπισες κι έφτιαξες με τον Νίκο σου  
       ένα σπιτικό και το γεμίσατε με αγάπη, παιδιά, μουσική και Φως…
Και τότε ήρθε ο πόλεμος, η Κατοχή, η Αντίσταση, η Δράση, η Μεγάλη σου Ώρα!
Και μαζί του ήρθε η αποφασιστικότητα κι η τόλμη να παίξεις
                                                                                 μονά-ζυγά τη ζωή σου,
         κι ήρθε ο αγώνας, η εκπλήρωση αρχών-καθήκοντος-χρέους,
που αυτόκλητα ονομάζονταν: λαχτάρα της γενναίας ψυχής σου…
Ήταν η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος, αυτής της σπουδαίας γυναίκας
και προσωπικότητας που ήσουν Λέλα Καραγιάννη…
Κι άρχισε το κυνηγητό με το θάνατο, το κρυφτό με τους Γερμανούς,
 κι ύστερα οι συλλήψεις, τα βασανιστήρια, οι απειλές…
Μα η αλύγιστη ψυχή σου πάλευε όρθια, λιονταρίσια την κτηνωδία…
Κι αντιστεκόταν με θάρρος, πείσμα, περιφρόνηση, αποφασιστικά.
Ακολούθησε η φυλακή κι η μητρική καρδιά σου αγκάλιασε ΟΛΕΣ
 τις συν-κρατούμενες, κάνοντας βωμό τα στήθη σου
          που ακουμπούσαν κι άφηναν τα δάκρυά τους να κυλήσουν,
 αυτές οι καταδικασμένες σε θάνατο Ελληνοπούλες,
 που έβλεπαν τη ζωή να περνάει δίπλα τους και να φεύγει, να χάνεται…
 Ανθρώπινος ο φόβος, ανθρώπινη η αίσθηση της αδικίας, της μοναξιάς,
 της ανάγκης για παρηγοριά και ενδυνάμωση…Κι εσύ εκεί! Μάννα για όλες!
Εμψύχωνες, παρηγορούσες, έκρυβες στην αγκαλιά σου
τους πόθους και τις τελευταίες τους  ελπίδες κι επιθυμίες…
Γιάτρευες μεσόκοπες και νιές κι ανάμεσά τους την μικρή Ηρώ…
Και τα λόγια σου βάλσαμο και φλόγα και μπουρλότο,
     για ν’ αντιμετωπίσουν την εκτέλεση, το απόσπασμα, το τέλος…
Κι η προσευχή σου καταφύγιο, τόνωση και ασπίδα στον τρόμο
                             της βίας του θανάτου, της απώλειας, του άγνωστου…
Κι η επικλήσεις σου στην Παναγία, την Μεγάλη Μάννα, ατέλειωτες…     
Και μετά, η κρυστάλλινη καμπάνα της ζωής έσπασε…
 οι σφαίρες που την θρυμμάτισαν, το καυτό μολύβι,
        σφράγισαν το πέρασμά σου απ’ αυτή τη γη,
απ’ αυτό τον τόπο της δάφνης και της μυρτιάς,
        της ελιάς και του κότινου, που στεφάνωναν αιώνες τους νικητές...
Και βάφτηκε απ’ το αίμα σου κι απ’ το αίμα 70 ακόμα εκτελεσθέντων
        κόκκινη η χαράδρα στο Χαϊδάρι, ένας ακόμα Γολγοθάς,
 ένας ακόμα Κρανίου Τόπος,   λίγες μέρες πριν ανατείλει η Λευτεριά,
                                             λίγες μέρες πριν δικαιωθεί ο αγώνας σας…
Χθες ήταν κι όμως πέρασαν 69 χρόνια…
Και σήμερα… Σήμερα… Κλείνω τα μάτια μου κι ανοίγω εκείνα της ψυχής…
Κι εκεί, στις πλατειές λεωφόρους των Ιλισίων Πεδίων
 σε βλέπω αγέρωχη, με το στήθος τρυπημένο από τις σφαίρες
που σ’ έστειλαν στην Αθανασία,  με το κορμί σου κοντάρι που σπαθίζει στο φως
 και την ψυχή σου σημαία να κυματίζει στο φύσημα ενός υπερκόσμιου αγέρα,
να περπατάς περήφανα, να βαδίζεις σταθερά,
Σημαιοφόρος Εσύ, Λέλα Καραγιάννη
της στρατιάς των Ηρώων και Μαρτύρων της δικής σου γενιάς,
                              του δικού σας έπους, η Καρυάτιδα του 1940-1944…
Κι η πομπή να συνεχίζεται σιωπηλή και καμαρωτή στο διηνεκές
      σα να ’χει ζωντανέψει από τη ζωοφόρο του Παρθενώνα
   προπομπός των Παρθένων των Παναθηναίων,
   κορυφαία χορού τραγωδίας της Επιδαύρου,  η νεαρή νύφη από την Εύβοια,
  η μητέρα των 7 παιδιών από την Κυψέλη, η πιο επικίνδυνη κατάσκοπος της Ευρώπης
                          –όπως σε χαρακτήρισαν – οι σταυρωτές σου!
Εσύ Λέλα Καραγιάννη! Συνώνυμο της λεβεντιάς, της περηφάνιας, της τιμής!
Λαχτάρα κι αγκαλιά της οικογένειας, της συζυγικής Εστίας,Αγάπη και Φως και Γλυκασμός και Παραμυθία όλων όσων είχαν την ανάγκη σου!
Σύμβολο Εσύ! Θυσία Εσύ! Μάννα Εσύ! 

                                                    Ελίνα Μαστέλλου-Γιαννάκενα


                                          Εκδήλωση του Δήμου Χαιδαρίου Οκτώβριος 2013

ΔΗΜΟΣ ΧΑΙΔΑΡΙΟΥ : ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΝΗΜΗΣ ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ







Την Κυριακή 27 Οκτωβρίου και ώρα 7 μμ στο Αίθουσα Πολιτισμού στο καινούργιο Δημαρχείο Χαϊδαρίου, ο Δήμος  Χαϊδαρίου και ο Σύνδεσμος Ελλήνων Πολιτών, Φίλων και Απογόνων της Εθνικής Οργανώσεως Φυγαδεύσεως και Πληροφοριών «ΛΕΛΑ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ – ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ» οργάνωσαν εκδήλωση μνήμης των 69 χρόνων από την εκτέλεση στο Χαϊδάρι της ηρωίδας, με τίτλο:
                           ΛΕΛΑ  ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ  1941 - 1944 
      Την εκδήλωση παρουσίασε, με ωραία και μεστά λόγια, η Υπεύθυνη Πο­λιτιστικού του Δήμου κ. Δέσποινα Βαρυτιμιάδου, η οποία ανάγνωσε το πρόγραμμα και κάλεσε στο βήμα τον Δήμαρχο κ. Δημ. Μαραβέλια για έναν χαιρετισμό.
      Ο κ.Δημ.Μαρ. μίλησε για την συνάντηση που είχε στο γραφείο του με την εγγονή και συνονόματη της ηρωίδας, κ. Λέλα Καραγιάννη, και μέλη του Συνδέσμου «ΛΕΛΑ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ - ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ» και την συμφωνία τους να γίνει επετειακή εκδήλωση στην μνήμη της, στον τόπο που εκτελέστηκε, στο Χαϊδάρι, όπου υπήρξε τόπος μαρτυρίου εκατοντάδων Ελλήνων πατριωτών. Στο πρόσωπό της τιμούμε την Ελληνίδα γυναίκα, την Ελληνίδα μάνα και την Ελληνίδα αγωνίστρια.  Στην συνέχεια κάλεσε την Γενική Γραμματέα του Συνδέσμου, κ. Νία Κομπορό­ζου, να παραλάβει τιμητική πλακέτα του Δήμου Χαϊδαρίου προς τον Σύνδεσμο.
        Ακολούθησε χαιρετισμός του μέλους του Συνδέσμου, τέως βουλευτή και στρατηγού ε.α, κ. Αγγέλου Πνευματικού, ο οποίος ανήγγειλε ότι, θεσμικά πλέον, ο Σύνδεσμος μαζί με τον Δήμο Χαϊδαρίου θα τιμήσουν τα 70 χρόνια από την εκτέλεσή της Λ.Κ.το 2014, στις 8 Σεπτεμβρίου, ημέρα της εκτελέσεώς της. Κατόπιν διάβασε το μήνυμα για την εκδήλωση, της εγγονής της και συνονόματης, κ. Λέλας Καραγιάννη, η οποία απουσίαζε στην Αμερική.   Στη συνέχεια, προβλήθηκε ένα μικρό φιλμ-ντοκουμέντο με οπτικο­ακου­στικό υλικό, φωτογρα­φίες της Ηρωίδας και της οικογενείας της, μονταρισμένο με φιλμ από σαμποτάζ και καταστροφές που προκάλεσε η Οργάνωση στην Κατοχή, το οποίο δημιούργησε η ΕΥΒΟΙΚΗ.
       Επόμενη ομιλήτρια ήταν η ΓΓ του Συνδέσμου, κ. Νία Κομπορό­ζου,η οποία έδωσε ένα αριστουργηματικό βιογραφικό της Ηρωίδας,  και μετά από αυτήν, η λογοτέχνιδα,  συγγραφέας και ποιήτρια, Ελίνα Μαστέλου - Γιαννάκενα. απήγγειλε το ποίημά της ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΛΕΛΑ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 
       Ακολούθησε το μουσικό μέρος της εκδήλωσης, με την τετράφωνη χορωδία του Μουσικού Εργαστηρίου ‘’ΑΜΦΙΩΝ’’  υπό τον μαέστρο κ. Βασίλη Κιοσόγλου.
Τραγούδησαν τα εξής:
- ‘’ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΑΙΜΑΤΑ’’,    Ποίηση: Οδυσσέα Ελύτη, Μουσική: Μίκη Θεοδωράκη
- ‘’ΧΡΥΣΟΠΡΑΣΙΝΟ ΦΥΛΛΟ’’       «      Λεωνίδα Μαλένη       «               «
- ‘’ΚΑΡΤΕΡΟΥΜΕ’’                      «      Δημήτρη Λυμπέρτη   «      Δημήτρη Λάγιου
- ‘’ΑΡΝΗΣΗ’’                              «      Γιώργου Σεφέρη       «      Μίκη Θεοδωράκη
-‘’ΜΕ ΤΟΝ ΛΥΧΝΟ ΤΟΥ ΑΣΤΡΟΥ’’ «      Οδυσσέα Ελύτη        «                «
-‘’Η ΜΠΑΛΛΑΝΤΑ  ΤΟΥ  ΟΥΡΙ’’     «      Νίκου Γκάτσου         «                «    
-‘’Ο ΑΝΤΩΝΗΣ’’                          «      Ιάκωβ. Καμπανέλη    «                «    
                                           [από το έργο Mαουτχάουζεν (The Balad of Mauthausen)]
    Η εκδήλωση έκλεισε με τον εθνικό ύμνο και η Υπεύθυνη Πο­λιτιστικού του Δήμου κ. Δέσποινα Βαρυτιμιάδου ευχαρίστηκε τον Δήμο Χαϊδαρίου, τους οργανωτές και συντελεστές της εκδήλωσης, καθώς και τους παρευρισκομένους.

          Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν επίσης :
- ΑΠΟ ΤΟΝ  ΔΗΜΟ  ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ: η Αντιδήμαρχος και διοργανώτρια της εκδηλώ­σεως κ. Κωνσταντίνα Αδαμοπούλου, η Αντιδήμαρχος κ. Ελένη Καμπόλη κ.α.
- Από την πλευρά των μελών του Συνδέσμου ‘’ΛΕΛΑ  ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ’’:
  ο στρατηγός ε.α. κ. Παύλος Γέραλης,  o κ. Αντώνης Κολιόπουλος, η πρώην Υπεύθυνη Εθυμοτυπίας της Νομαρχίας Πειραιώς κ. Χαρά Νικολακάκη, ο κ. Αντώνης Ξένος, ο κ. Κωνσταντίνος Κομπορόζος, η κ. Ελένη Πνευματικού, η κ. Μιρέϊγ Πνευματικού, η κ. Λιάνα Γέραλη, που εκπροσωπούν επίσης διάφορα Ευβοϊκά Σωματεία.

         Παρέστησαν επίσης, ο εκδότης κ. Γιάννης Γιαννάκενας, ο κ. Νίκος Δέτσικας, η κ. Άννα Δέτσικα, και πλήθος κόσμου που ήλθε για να τιμήσει την ηρωίδα, καθώς και τα θύματα της Αντίστασης ενάντια στις Κατοχικές Δυνάμεις.

 ΘΩΜΑΪΣ  ΠΑΡΙΑΝΟΥ
 

Δευτέρα, 4 Νοεμβρίου 2013

ΔΙΑΛΕΞΗ ΕΛΙΝΑΣ ΜΑΣΤΕΛΟΥ –ΓΙΑΝΝΑΚΕΝΑ, ΓΙΑ ΠΑΥΛΟ ΜΕΛΑ







ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ  ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ  ΜΑΧΗΤΩΝ  ΚΑΙ  ΦΙΛΩΝ
ΤΗΣ  ΕΘΝΙΚΗΣ  ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΗΣ  ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ  ‘Χ’
  ΑΠΟΦ. ΑΝΑΓΝ.  ΠΡΩΤ.  ΑΘΗΝΩΝ  3596 / 1989
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ 64, 6ος  ΟΡΟΦΟΣ, ΤΚ 106 77,  ΤΗΛ. 2103801836
                        "THOMY PARIANOY" <thomyparianou@yahoo.gr>
                                   http://ethnikiantistasix.blogspot.com

 ΔΙΑΛΕΞΗ  ΕΛΙΝΑΣ ΜΑΣΤΕΛΟΥ –ΓΙΑΝΝΑΚΕΝΑ,  ΓΙΑ ΠΑΥΛΟ ΜΕΛΑ


        Την Τετάρτη, 16 ‘Οκτωβρίου καὶ ὣρα 7.00 μμ., στην Αίθουσα Διαλέξεων ‘ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡΙΒΑΣ – ΔΙΓΕΝΗΣ’ (Πανεπιστημίου 64 -6ος  Όροφος), πραγματοποιήθηκε  εθνωφελής εκδήλωση, με θέμα:
‘’Ο ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΑΣ  ΠΑΥΛΟΣ  ΜΕΛΑΣ’’ και ομιλήτρια την λογοτέχνιδα , κ.ΕΛΙΝΑ ΜΑΣΤΕΛΟΥ - ΓΙΑΝΝΑΚΕΝΑ
       Η κ. Ε.Μ – Γ στην αρχή αναφέρθηκε στην Ελλάδα που έζησε ο Παύλος Μελάς (τέλη 19ου- αρχές του 20ου αι. ), μία Ελλάδα κατακερματισμένη, ανίσχυρη, βορά των σκοπιμοτήτων και των σχεδίων ύπουλων εχθρών, φθονερών γειτόνων και αρπακτικών συμμάχων. Δεν διαφέρει και πολύ από σήμερα, όμως τότε βρέθηκαν άνδρες με πατριωτισμό και ηθικό ανάστημα και ανέτρεψαν, με τους αγώνες, τις θυσίες τους και με την ίδια τους την ζωή, την τραγική εκείνη πραγματικότητα. Προετοίμασαν το έδαφος, πριν από 1904, ώστε η τότε μικρή Ελλάς (Μοριάς, Ρούμελη, τμήμα Θεσσαλίας και μερικά νησιά), να φθάσει, με τους νικηφόρους πολέμους  του 1912 – 13, να κερδίσει την υπόλοιπη Θεσσαλία, τμήματα της Ηπείρου, της Μακεδονίας και της Θράκης, και να γίνει κράτος υπολογίσιμο, με οντότητα και όραμα εθνικής ολοκληρώσεως.    
        Ανάμεσα σε εκείνους τους ξεχωριστούς ήρωες κατέχει εξέχουσα θέση ο Ηπειρωτικής καταγωγής νεαρός βλαστός μιας από τις πιο λαμπρές οικογένειες τις τότε Αθηναϊκής κοινωνίας, ο ΠΑΥΛΟΣ  ΜΕΛΑΣ . Με το υψηλό του ανάστημα και κόντρα στις μεμψιμοιρίες των συγχρόνων του, τράβηξε εμπρός με την συνείδηση ότι είχε να επιτελέσει ένα έργο Ελληνικό και χριστιανικό, υπέρ των υποδούλων μαρτύρων αδελφών. Μας το φανερώνουν οι επιστολές του προς την αγαπημένη του σύζυγο, Ναταλία. Το πύρωμα της ψυχής του τον οδήγησε εκεί όπου η θυσία του φώτιζε τις κοιμισμένες εφησυχάζουσες συνειδήσεις της εποχής του. Ο θάνατός του σηματοδότησε μία από τις λαμπρότερες σελίδες της Ιστορίας μας, αυτή του Μακεδονικού αγώνος  και απετέλεσε ένα φωτεινό παράδειγμα αγνού, ανιδιοτελούς ήρωος, το οποίο βρήκε πολλούς μιμητές στα χρόνια που ακολούθησαν.
       Η καθημερινή πραγματικότητα της εποχής εκείνης ήταν η διπλή σκληρή κατοχή του Ελληνικού Μακεδονικού στοιχείου από Βούλγαρους και Τούρκους και η εγκατάλειψή του από το λεγόμενο ‘Αθηναϊκό Κράτος’. Και όμως, οι Μακεδόνες αυτοί είχαν Ελληνική συνείδηση και πολεμούσαν, με τα φτωχά μέσα που διέθεταν, Βούλγαρους και Τούρκους / Τουρκαλβανούς, προκειμένου να τους διώξουν και να ελευθερώσουν τα εδάφη τους. Υπάρχουν κάποιοι συγγραφείς που έγραψαν για τον Π.Μ. και τα έργα τους αυτά, αν και είναι σχετικώς άγνωστα, μας βοηθούν να μπούμε στο κλίμα της εποχής εκείνης. Ένα από αυτά είναι ο ‘’ΚΑΠΕΤΑΝ ΚΩΤΤΑΣ’, της Μακεδονίτισσας βραβευμένης λογοτέχνιδας κ. ΓΑΛΑΤΕΙΑΣ  ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΟΥ – ΣΟΥΡΕΛΗ, από το οποίο επισημάνθηκαν τα κάτωθι κεφάλαια:

- Μαχαίρι, φωτιά και σίδερο:
Περιγράφεται μία μάζωξη Βουλγάρων πρακτόρων, στους οποίους δίνει γραμμή δράσης ο ΝΤΑΜΙΑΝ ΓΚΡΟΥΕΦ , για το πώς θα εκβουλγαρίσουν την Μακεδονία, εξαφανίζοντας το Ελληνικό στοιχείο.

- Να πεθάνεις για να καρπίσεις :
Ο καπετάν Κώττας ανακοινώνει, εμμέσως πλην σαφώς, (βάζοντάς τα με τον τρομερό Τουρκαλβανό  ΚΑΣΙΜ  ΜΠΕΗ  ΚΟΠΕΣΤΤΣΑ ) , την απόφασή του να δώσει και την ζωή του ακόμα, πολεμώντας για την ελευθερία της Μακεδονίας.

- Η Ανάσταση της Μεγάλης Πέμπτης :
Θρησκευτικά, η Μεγάλη Πέμπτη είναι μία ημέρα πένθους για την Ορθοδοξία μας, αλλά εκείνη η Μ. Πέμπτη ήταν ημέρα χαράς, γιατί τότε ο καπετάν Κώττας σκότωσε τον Τουρκαλβανό τύραννο Κασίμ μπέη.

- Η μεγάλη έκπληξη
Οι Βούλγαροι τότε έβαζαν τους Έλληνες  με το ζόρι να υπογράψουνε ότι ήτανε με την (Βουλγαρική) Εξαρχία και, ότι ήσαν και Βούλγαροι (επειδή ήσαν σλαβόφωνοι). Ο μουχτάρης (Πρόεδρος Κοινότητας) και αζάδες (κεφαλές του χωριού, σύμβουλοι) πήγαν, λοιπόν, στον δάσκαλο, να τους ετοιμάσει ένα ‘χαρτί΄, για να το στείλουν στο Πατριαρχείο, ότι ξαναγυρνάνε στην Ορθοδοξία και ότι είναι Έλληνες. Οι αγώνες του καπετάν Κώττα και του επισκόπου Γερμανού Καραβαγγέλη , Μητροπολιτη Καστοριάς κατά των Βουλγάρων τους έδωσαν θάρρος.
Η μεγάλη τους έκπληξη ήταν ότι ανακάλυψαν πως ο δάσκαλος … δεν ήξερε γράμματα, αλλά αυτό δεν ήταν τόσο αφύσικο κάτω από τις τότε υπάρχουσες συνθήκες. Και ένας ‘αγράμματος’ Έλληνας δάσκαλος ΄(που μιλούσε Ελληνικά στα παιδιά και κρατούσε ψηλά την Ελληνική εθνική συνείδηση) ήταν απείρως καλύτερος από τον προηγούμενο Βούλγαρο δάσκαλο, που είχαν και τους ‘πιπίλαγε το μυαλό’. 

 - Στα βασίλεια του Κώττα (16 -3 -1904)
Περιγράφεται η συνάντηση και οι συνομιλίες που είχε ο Π.Μ. με τις κεφαλές του χωριού, στο σπίτι του καπετάν Κώττα. Τους εξήγησε τον τρόπο που θα τους βοηθούσε αυτός και οι σύντροφοί του ‘’από την Αθήνα’᾿ Ο καπετάν Κώττας, παράλληλα, ενθάρρυνε τους συμπατριώτες του να αγωνισθούν, πρώτα από όλα, για την λευτεριά τους. Από τα ανωτέρω αποσπάσματα, φαίνεται ο θαυμασμός που έτρεφε ο Π.Μ. στον καπετάν Κώττα, για τους αγώνες του και την προσωπικότητά του, με έναν απλό και ανιδιοτελή τρόπο, χωρίς ο ίδιος να αισθάνεται ανώτερος απέναντί του, λόγω της θέσης και της καταγωγής του. Επίσης, ο Π.Μ. συγκινήθηκε από την υποδοχή που του ετοίμασαν ο δάσκαλος και τα παιδιά, και τα αισθήματα αγάπης, που του έδειξαν οι χωριανοί.

 Το κοινό ερώτημα ήταν «Τι κάνουν εκεί στην Αθήνα;;»
       Στην Αθήνα είναι γνωστό τι έκαναν: μία ομάδα ανθρώπων μίλαγε και φώναζε για την Μακεδονία, μεταξύ των οποίων και ο πεθερός του Π.Μ., πρωθυπουργός της Ελλάδας το 1910, Στέφανος Δραγούμης, που καταγόταν από το χωριό  Βογατσικό Καστοριάς, και ο γιός του ‘Ιωνας, ο οποίος υπηρέτησε το 1902, ως υποπρόξενος , στο Μοναστήρι και εν συνεχεία στην Ανατολική Μακεδονία στο Προξενείο Σερρών, στην Ανατολική Ρωμυλία στο Προξενείο του Πύργου και στη Θράκη στο Προξενείο  Φιλιππούπολης, ως το 1907. 
       Αυτό που φαίνεται μέσα από τις επιστολές του Π.Μ. στην γυναίκα του και τις γονεϊκές τους οικογένειες , είναι το πόσο πολύ αγαπούσε και αυτήν και τα παιδιά τους. Αλλά αυτή  η ώθηση να τον σπρώχνει προς την Μακεδονία έλεγε και ο ίδιος ότι ήταν ακατανίκητη!! Ο ίδιος τα είχε όλα στην Αθήνα, ήταν ερωτευμένος με την γυναίκα του, λάτρευε και τα δύο μικρά του παιδιά και ‘’είχε να χάσει’’ αφήνοντάς τα όλα αυτά πίσω του, για να πάει να πολεμήσει. Αλλά αυτό κάνει την θυσία του ακόμα μεγαλύτερη.  Είχε κόψει τις ‘αλυσίδες’ που δένουν τους κοινούς θνητούς με τον υπόλοιπο κόσμο (οικογένεια, παιδιά, καριέρα, περιουσία) και που τον τράβαγαν προς τα κάτω, και για αυτό ανέβηκε προς τα πάνω. 

ΕΚΔΟΧΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ   
     Υπάρχουν διάφορες εκδοχές, με πρώτη και καλύτερη ότι εκπυρσοκρότησε το όπλο του πρωτοπαλλήκαρού του, Νικόλαου (Λάκη) Πύρζα   και αυτό τον εφόνευσε. Άλλη καταφέρονται κατά του Θεόδωρου Ντίνα, ο οποίος φέρεται ότι αποκεφάλισε το σκήνωμα του Π.Μ. και έθαψε το κεφάλι στο Πισοδέρι, για να μην το αναγνωρίσουν οι Τούρκοι.
       Η ίδια η Ν.Μ. στο βιβλίο της γράφει ότι ο Π.Μ. είχε κατέβη, στην αυλή του σπιτιού όπου ήταν οχυρωμένος αυτός και τα παλληκάρια του και πυροβόλησαν έναν Τούρκο που επιχειρούσε να μπει μέσα, και τελικά έπεσε εκεί. Όταν άρχισε να νυχτώνει, ο Π.Μ., με τον Ντίνα και τον Κρητικό Γιώργο Στρατινάκη, κατέβηκαν στον περίβολο και ο Στρατινάκης πήγε να πάρει το όπλο του πεσμένου Τούρκου. Ακούστηκε ένας πυροβολισμός και ο Π.Μ. χτυπήθηκε στην κοιλιά και αργότερα πέθανε, μέσα σε φρικτούς πόνους. Πριν πεθάνει ζήτησε τον φίλο του Νίκο Πύρζα, και του ανέθεσε να παραδώσει τον σταυρό που φορούσε στη σύζυγό του, και το όπλο του στο γιο του Μίκη και μετά….
«….Πονώ, είπε σιγά και ξεψύχησε. ‘Ήταν Τετάρτη, νύχτα, 13 Οκτωβρίου 1904».  

        Ο κουνιάδος του ΙΩΝ  ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ   γράφει στο ‘’ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΚΑΙ ΗΡΩΩΝ ΑΙΜΑ’’  πως ο θάνατος του Π.Μ. θύμισε στο αδιάφορο ‘’Αθηναϊκό Κράτος’’  ότι υπάρχει μία Μακεδονία που αγωνίζεται ενάντια στην διπλή κατοχή Βουλγάρων και Τούρκων, άναψε κάποιες σπίθες πατριωτικού ενθουσιασμού, (που όμως για τους περισσότερους ήταν παροδικές ), και προέτρεψε τους νέους να τρέξουν να σώσουν την Μακεδονία, λέγοντας:
«Να ξέρετε πως αν τρέξουμε να σώσουμε την Μακεδονία, η Μακεδονία θα μας σώσει. Θα μας σώσει από την βρωμιά όπου κυλιούμαστε, θα μας σώσει από  την μετριότητα και την ψοφιοσύνη, θα μας λυτρώσει από τον αισχρό τον ύπνο, θα μας ελευθερώσει. Αν τρέξουμε να σώσουμε την Μακεδονία, Ε  μ ε ί ς  θα σωθούμε».
       Και στον επίλογο του βιβλίου του λέει τα εξής προφητικά και διαχρονικά:
« Από τον 20 αιώνα, από σήμερα, από μας που ζούμε τώρα, αρχίζει για την Ελληνική φυλή νέα εποχή, αλλάζει η Ιστορία (και αναφέρεται  στους νικηφόρους αγώνες των Ελλήνων εναντίον των Βουλγάρων, που πρώτος ξανάρχισε ο Πάυλος Μελάς). ….Από τον Βορρά, πάντα γενεές βαρβάρων θα πλακώνουν για να πνίξουν την Ελληνική φύτρα. Έλληνες, η φύτρα σας σε γης Ελληνική γεννιέται, ξεφυτρώνει, θεριεύει και φυτρώνει. Γενεές κλεφτών ας στέκονται παντοτινά σκοπιά, ακούραστοι, στα σύνορα τα βορεινά, για να φυλάγουν τα Ελληνικά, τα άγια χώματα. Είναι ανοιγμένος τώρα, μπροστά στα θολωμένα μάτια σας, τα σκοτισμένα, ένας δρόμος αληθινός, δρόμος ζωής και πολέμου. Αν θέλετε, πάρετέ τον. Αν δεν σας αρέσει πάλι τούτος, βρίσκονται και άλλοι, αληθινοί και αυτοί, δρόμοι ζωής και πολέμου, διαλέξτε και πάρτε. ΕΙΔΕΜΗ, ΣΑΠΙΣΤΕ  ΕΚΕΙ  ΠΟΥ  ΕΙΣΘΕ».                

       Πριν 9 χρόνια ακριβώς, για την επέτειο των 100 ετών από τον θάνατο του Π.Μ., οι  Εκδόσεις ‘’ΠΕΛΑΣΓΟΣ’’, εξέδωσαν το βιβλίο της Ναταλίας Μελά:  
«ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ, ΒΙΟΦΡΑΦΙΑ, 100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΥΣΙΑ ΤΟΥ », ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ 2004.
Στο τελευταίο κεφάλαιο ‘’ΑΝΤΙ  ΕΠΙΛΟΓΟΥ’’, η κ. Ελ. Μ.- Γ. εκφράζει τις δικές της σκεψεις. Συμφωνεί με τον Ίωνα Δραγούμη ότι ο δρόμος μας οδηγεί στα βόρεια σύνορά μας, όπου υπάρχει ένα τόξο από αγκαθωτό συρματόπλεγμα, το οποίο χωρίζει τα λάθος και κακώς οριοθετημένα σύνορά μας από τα  αλύτρωτα σκλαβωμένα μας εδάφη. Το τόξο αυτό το πήραν οι σλαβόφρονες και ονόμασαν ‘’Ουράνιο Τόξο’’ το ανθελληνικό τους κόμμα που δρα παράνομα, καταχρηστικά και προπαγανδιστικά στον Ελλαδικό χώρο, σκάβοντας τον λάκκο της χώρας που τους ανέχεται, τους τρέφει και διαφυλάττει τα ‘’δημοκρατικά τους δικαιώματα’’. Μάλιστα, μετά από τόσες θυσίες και τόσο αίμα! 
         Ο Παύλος Μελάς στα 34 του χρόνια, έχοντας απαρνηθεί, με την θέλησή του, τα προνόμια που του είχε δώσει η ζωή απλόχερα, χάριν της Ελευθερίας της Μακεδονίας, της έδωσε ,τέλος, και το τελευταίο που του είχε απομείνει δικό του: ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ!!
Συγκλονίστηκε ολόκληρη η Ελλάδα όταν μαθεύτηκε πως στην Μακεδονία εκείνον τον Οκτώβρη του 1904 άφησε την τελευταία του πνοή ο Παύλος Μελάς. Ανάμεσα σε αυτούς που συγκλονίστηκαν ήταν και ο μεγάλος εθνικός ποιητής Κωστής Παλαμάς, που έγραψε για τον θάνατο του παλληκαριού:
«Σε κλαίει ο λαός. Πάντα χλωρό να σειέται το χορτάρι
Στον τόπο, που σε πλάγιασε το βόλι, ω παλληκάρι.
Πανάλαφρος ο ύπνος σου. Του Απρίλη τα πουλιά
Σαν του σπιτιού σου να τ’ ακούς λογάκια και φιλιά,
Και να σου φτάνουν του χειμώνα οι καταρράχτες,
Σαν τουφεκιού αστραπόβροντα και σαν πολέμου κράχτες.
Πλατειά του ονείρου μας η γη και απόμακρη.
Και γέρνεις  εκεί και σβεις γοργά.
 Ιερή στιγμή.
Σαν πιο πλατειά τη δείχνεις, και τη φέρνεις σαν πιο κοντά!»

      Ο θάνατος του Π.Μ., όπως το είχε ζητήσει ο Ιων Δραγούμης, έγινε εγερτήριο σάλπισμα για τους νέους με ιδανικά και οράματα, έγινε εφαλτήριο νέων αγώνων, όπως πιστοποιεί ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου, με το ποίημά του "Παύλος Μελάς", που δημοσίευσε στις 22 Οκτωβρίου 1904, την ημέρα του μνημόσυνου του Π. Μελά στην Αθήνα:  "Φέγγει τη νύχτα η ξαστεριά στους δρόμους τους μεγάλους,
                       μήπως ο πλάνος, πού’ ρχεται, διαβάτης τους ευρεί,
                       αλλά καλλίτερα οδηγεί ένα καντήλι τάφου,
                       που ο σκοτωμένος τ’ άναψε και μας ακαρτερεί..."

        Άρχισαν να φθάνουν στην Μακεδονία για να πολεμήσουν, μαχητές από όλη την Ελλάδα: Κρητικοί, Μανιάτες και λοιποί Πελοποννήσιοι, Ρουμελιώτες, Ηπειρώτες, ακόμα και Μικρασιάτες και Κύπριοι. Με επικεφαλής τον Ιερό Κλήρο της Μακεδονίας έγραψαν σελίδες δόξης και ηρωισμού, κάτω από πάρα πολύ σκληρές συνθήκες. Μα οι αγώνες τους, η θυσία τους έμειναν αδικαίωτα, ατέλειωτα και μας ακαρτερούν.
        Τον δρόμο της ‘’ζωής και του πολέμου’’ επέλεξαν να βαδίσουν χιλιάδες ανώνυμοι και από τις μεταγενέστερες  γενιές,  όπως οι ήρωες και ηρωίδες της εποποιίας τους 1940 – 1949, τα παλληκάρια της ΕΟΚΑ στην Κύπρο, με επικεφαλής τον Γεώργιο Γρίβα – Διγενή, οι Βορειοηπειρώτες ενάντια στους Αλβανούς εξουσιαστές, οι πιλότοι μας στο Αιγαίο αναχαιτίζοντας τις Τουρκικές παραβιάσεις, οι Κύπριοι και Ελλαδίτες μαχητές, ενάντια στην Τουρκική εισβολή και κατοχή της μαρτυρικής μας Κύπρου, και τόσοι άλλοι.
         Μήπως πρέπει να κάνουμε και εμείς αυτήν την υπέρβαση, αυτό το βήμα;; Θα ακολουθήσουμε, λοιπόν, τον δρόμο των παλληκαριών, τον δρόμο που χάραξε πριν από 109 χρόνια ο Παύλος Μελάς, ή ‘’θα σαπίσουμε εδώ που είμαστε’’;;
Ο αγώνας είναι εδώ,  χθες σήμερα, αύριο, στους δρόμους και τις πλατείες των  πόλεων και των χωριών μας, στις γειτονιές και  στα σπίτια μας, στα βόρεια σύνορά μας.

      Τέλος,  η κ. Ε.Μ.- Γ. έκλεισε την ομιλία της με το ποίημα ενός αστυνόμου από την Ήπειρο, το οποίο πρωτοδημοσιεύθηκε στο Χριστιανικό περιοδικό «Η  ΔΡΑΣΙΣ  ΜΑΣ», με τίτλο              
                                     ‘’ ΟΡΑΜΑ  ΧΡΕΟΥΣ’’    
         
  - Νύχτα στα σύνορα, Δεκέμβρης, κρύο, σε δάσος ξέφωτο λάμπ’ η σκοπιά,
Τριγύρω σμάριαζε η διμοιρία, δυο – τρεις ξεκόψανε, πιασαν σκοπιά.
- Σε κάποιον ξέρακα, σάπιο ελάτι, την πλάτη έγειρε ο λοχαγός,
Είχε μερόνυχτα να κλείσει μάτι, ύπουλος στέκεται αντίκρυ εχθρός
- Σλάβος που κάρφωσε θολό το βλέμμα, σε χώμα πάντοτε Ελληνικό,
Μακεδονία μας !!! Ποτίζεις μ’ αίμα, κάθε λουλούδι σου, κάθε φυτό.
- Για μιας ξαφνιάστηκε!! Μπροστά του στέκει άνδρας ψιλόλιγνος και τον θωρεί,
Στο’ να το χέρι βαστά ντουφέκι, του εφάνη και άλλοτε τον είχε δει …
- Πούθε να ‘ρχότανε την ώρα εκείνη? Με βήμα ανάλαφρο και σταθερό,
Τον επροσπέρασε, χωρίς βιασύνη και ανηφόρισε προς το βουνό.
- «Στάσου», του φώναξε, «τι πας να κάνεις? Ενέδρες έχουν οι Σκοπιανοί,
Σκέψου τα νιάτα σου π’ άδικα χάνεις, γίνονται χάρισμα στην μαύρη γη».
- Εκοντοστάθηκε, αργά γυρίζει, ρίγος διαπέρασε τον λοχαγό,
Ο ξένος ήρεμος τον ατενίζει και τ’ αποκρίνεται : «Τι να σκιαχτώ?»
- Κι αν βόλι άσπλαχνο μας βρει στην μάχη, κι έτσι για πάντοτε μείνουμε εδώ,
Τι τιμιότερο από το να’ χει Έλληνας σάβανο το χώμα αυτό;».
- Είπε και χάθηκε, όπως εφάνη, νύχτα τον τύλιξε και καταχνιά…
Ο αέρας σφύριξε: «Έχει πεθάνει, τον λέγαν κάποτε ΠΑΥΛΟ  ΜΕΛΑ»  


                                     Επιμέλεια ΚειμένουΘΩΜΑΊΣ  ΠΑΡΙΑΝΟΥ