Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2014

Τιμή και δόξα στους πεσόντες μαχητές του ΕΔΕΣ


edes

Του Νίκου Χιδίρογλου
Στο Ευρετήριο Πολεμικών Γεγονότων του Ελληνικού Έθνους (ΓΕΣ, Αθήνα 1989), διαβάζουμε για τις 23 Σεπτεμβρίου 1941 τα κάτωθι: «Ίδρυση του ΕΔΕΣ.
Ο Καθηγητής Κομνηνός Πυρομάγλου, με εντολές του εξόριστου στη Γαλλία Στρατηγού Πλαστήρα, φτάνει στην κατεχόμενη Αθήνα και αρχίζει συνεννοήσεις με στρατιωτικές και πολιτικές προσωπικότητες για την ίδρυση του Εθνικού Δημοκρατικού Συνδέσμου (ΕΔΕΣ). Ο ΕΔΕΣ, με Αρχηγό το Στρατηγό Ναπολέοντα Ζέρβα και Υπαρχηγό τον κ. Πυρομάγλου, συγκρότησε στην περιοχή της Ηπείρου τις Ένοπλες Ομάδες Ελλήνων Ανταρτών (ΕΟΕΑ), που είχαν πλήρη στρατιωτική οργάνωση και έδρασαν εναντίον των κατακτητών, σύμφωνα με τις κατευθύνσεις του Συμμαχικού Στρατηγείου της Μέσης Ανατολής και τις οδηγίες της εξόριστης Ελληνικής Κυβερνήσεως. Με τη δράση του αυτή κατά των κατακτητών, ο ΕΔΕΣ διαδραμάτισε πρωτεύοντα ρόλο στην αποτίναξη του γερμανοϊταλικού ζυγού». 
Ο ΕΔΕΣ, διεξήγαγε επιτυχή διμέτωπο αγώνα, κατά των ναζί και κατά των κομμουνιστών. Απασχόλησε επί μακρόν μεγάλες γερμανικές δυνάμεις, που δέσμευσαν άντρες στην Ήπειρο για να τον αντιμετωπίσουν, διέκοψε την επιμελητεία των δυνάμεων του Άξονα μέσω της ανατίναξης της γέφυρας του Γοργοπόταμου και καθήλωσε τον Δεκέμβριο του 1944 έξι μεραρχίες κομμουνιστών του ΕΛΑΣ στην Ήπειρο, κάτι που δεν επέτρεψε τη χρησιμοποίησή τους στα Δεκεμβριανά και στην απόπειρα κατάληψης της Αθήνας. 
Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΖΕΡΒΑΣ

Τετάρτη, 24 Σεπτεμβρίου 2014

Ναπολέων Ζέρβας, ο ιδρυτής και αρχηγός του ΕΔΕΣ-ΕΟΕΑ


 
     Του Γιάννη Αθανασόπουλου
  Ιστορικού

Γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1891 στην Άρτα. Προερχόταν από την ιστορική φάρα των Ζερβαίων, που πρωτοστάτησε στους αγώνες του Σουλίου την εποχή του Αλη πασά, αλλά και σαν οπλαρχηγοί στην επανάσταση του 1821. Πατέρας του ο Νικόλαος Ζέρβας, είχε λάβει μέρος στον απελευθερωτικό αγώνα των Κρητών από τους Τούρκους, το 1897.[1] 
   Το 1909 ξεσπά το κίνημα του «Στρατιωτικού Συνδέσμου» από ανώτερους αξιωματικούς του Ελληνικού στρατού, με στόχο την ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον Ελευθέριο Βενιζέλο, ώστε να ξεπλυθεί η ντροπή του ατυχούς πολέμου και να επέλθει μια πολιτική και στρατιωτική αλλαγή. Ο Ζέρβας μέσα σ΄αυτό το κλίμα εντάσσεται το 1910 σαν εθελοντής στο στράτευμα. Ήταν φανατικός βενιζελικός και δημοκράτης. Ως εκ τούτου αντιπαθούσε τον θεσμό της Βασιλείας για ιδεολογικούς λόγους αλλά και για λόγους προσωπικής αντιπάθειας με τον Κωνσταντίνο τον Ά.[2] Συμμετέχει στους Βαλκανικούς πολέμους του 1912-’13, όπου απελευθερώνεται μεταξύ άλλων και η πατρίδα του, η Ήπειρος. Διακρίνεται από την πρώτη στιγμή στο πεδίο της μάχης για το θάρρος και την τόλμη του και τραυματίζεται την 21η Ιουνίου 1913, στη μάχη του Κιλκίς, «διά πυροβόλου όπλου, υποστείς τραύμα διαμπερές...».[3] Θα διακομισθεί για ένα περίπου μήνα στο Στρατιωτικό νοσοκομείο της Λάρισας και κατόπιν θα προαχθεί «επ’ ανδραγαθία» στο βαθμό του Ανθυπασπιστή. Το 1916 συμμετέχει στο κίνημα της «Εθνικής Αμύνης» και διατελεί υπασπιστής του Ελευθερίου Βενιζέλου, για ένα διάστημα.[4] Λαμβάνει μέρος στον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο, στο Μακεδονικό Μέτωπο, όπου διακρίνεται σε μάχες με Γερμανούς και Βούλγαρους. Οι διακρίσεις του στα πεδία των μαχών είναι συνεχείς, για τον λόγο αυτό προαγόταν πάντοτε «επ΄ανδραγαθία». Το 1921 αρνείται μαζί με άλλους αξιωματικούς να τεθεί κάτω από τις διαταγές του βασιλιά Κωνσταντίνου και μεταβαίνει οικειοθελώς στην Κωνσταντινούπολη, όπου οι βενιζελικοί αξιωματικοί ιδρύουν την «Εθνική Άμυνα Κωνσταντινουπόλεως». Επανέρχεται στην Ελλάδα, μετά την επανάσταση των Πλαστήρα, Γονατά, Φωκά και κατατάσσεται στο στράτευμα με τον βαθμό του Ταγματάρχη. Το 1925 στη δικτατορία Πάγκαλου διορίζεται Φρούραρχος της Αθήνας ενώ παράλληλα ορίζεται διοικητής του Ά Τάγματος Δημοκρατικής Φρουράς. Την επόμενη χρονιά ανατρέπεται ο Θεόδωρος Πάγκαλος, με συμβολή των διοικητών των δύο ταγμάτων Δημοκρατικής Φρουράς, Ζέρβα και

Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2014

Το σαμποτάζ της ΠΕΑΝ στις 20 Σεπτεμβρίου 1942 στην κατεχόμενη Αθήνα και η παιδεία.


Π. Λ. Παπαγαρυφάλλου
(Πρόεδρος της Επιτροπής Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων)

Βρισκόμαστε στις 20 Σεπτεμβρίου 1942 που η Αθήνα και η υπόλοιπη Ελλάδα στενάζουν κάτω από την ναζιστική μπότα.
Τον Οκτώβριο του 1941, ανάμεσα στις πρώτες αντιστασιακές οργανώσεις, που άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους, ήταν και η Πανελλήνιος Ένωσις Αγωνιζόμενων Νέων (ΠΕΑΝ), η οποία «ιδρύθηκε από μέλη της οργανώσεως «Στρατιά Σκλαβωμένων Νικητών με αρχηγό τον Κώστα Περρίκο και πρόεδρο της Διοικητικής Επιτροπής του Θανάση Σκούρα». Αυτή, λοιπόν, η ολιγομελής οργάνωση έκανε τούτη την ηρωϊκή αντιστασιακή πράξη: «Στις 20 Σεπτεμβρίου 1942, στη γωνία των οδών Πατησίων και Γλάδστωνος, που στεγάζονταν τα κεντρικά Γραφεία της προδοτικής οργανώσεως ΕΣΠΟ, προέβη στην ανατίναξή της με δυναμίτη». Αποτέλεσμα: σκοτώθηκαν 29 μέλη της ΕΣΠΟ και 43 Γερμανοί αξιωματικοί και στρατιώτες. Η ΕΣΠΟ διαλύθηκε. «Οι ραδιοφωνικοί σταθμοί του Λονδίνου και της Μόσχας χαρακτήρισαν το εγχείρημα ως το μεγαλύτερο σαμποτάζ στην τότε κατεχόμενη Ευρώπη». Το γεγονός «αναπτέρωσε και το ηθικό των Ελλήνων», οι οποίοι είναι και ήρωες αλλά καιΕφιάλτες. Έτσι με προδοσία έγιναν συλλήψεις και οδηγήθηκαν στο εκτελεστικό το Φεβρουάριο του 1943 οι «Κ. Περρίκος, Θ. Σκούρας, Γ. Κατεβάτης, Δ. Λόης, Δ. Παπαδόπουλος» και η Ιουλία Μπίμπα «που εκτελέστηκε στη Γερμανία δια πελέκεως». Ευτύχημα το ότι οι προτομές των ηρώων βρίσκονται σ’ αυτή τη διασταύρωση όπου ξαπλώνουν στις καρέκλες των εκεί καφενείων ανιστόρητοι Έλληνες, οι οποίοι αδιαφορούν τελείως για την παρουσία τους. Ούτε γνωρίζουν ούτε ενδιαφέρονται να μάθουν. Σκέτοι Αυστραλοπίθηκοι. Ένα δημοσιογραφικό ρεπορτάζ θα αποδείξει το θλιβερό γεγονός, αν και οι δημοσιογράφοι των Αθηνών δεν γνωρίζουν και συνεπώς δεν προβάλλουν τη θυσία τους. Όμως η ΠΕΑΝ οραματιζόταν και τη Νέα Ελλάδα μετά την απελευθέρωση με βασικό θεσμό την παιδεία, για την οποία είχε καταρτίσει και πρόγραμμα, στο οποίο διαβάζουμε: «7. Πιστεύομεν στην παιδεία ως τη βάση διαπλάσεως του χαρακτήρος της κοινωνίας». Ο χαρακτήρ της κοινωνίας είναι η αντανάκλαση του

ΛΕΛΑ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ – 70 ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΑΘΑΝΑΣΙΑ!


70 χρόνια συμπληρώνθηκαν από την εκτέλεση της Ηρωίδας της Εθνικής Αντίστασης 1940-1944 και Πολύτεκνης Μάνας 7 παιδιών Λέλας Καραγιάννη, καθώς και 70 ακόμα Ελλήνων Πατριωτών από τους Γερμανούς κατακτητάς σε μία χαράδρα στο Χαϊδάρι.
Η Λέλα Καραγιάννη, Αρχηγός της Αντιστασιακής Οργανώσεως, Πληροφοριών, Φυγαδεύσεων και Σαμποτάζ «Μπουμπουλίνα», με δράση που αγκάλιαζε με συσσίτια πρώτα όλα τα ελληνόπουλα και στη συνέχεια όσα φανταράκια των συμμάχων είχαν ξεμείνει πίσω μετά το πέρας του πολέμου και την αρχή της κατοχής, ώστε να τα φυγαδεύσει με ασφάλεια, δρα¬στηριοποιήθηκε λόγω των αναφυομένων αναγκών και σε τομείς όπως το δίκτυο πληροφοριών και αργότερα δολιοφθορών.
Αυτές οι σοβαρές και αποτελεσματικές δραστηριότητες της Λέλας Καραγιάννη, την ανέβασαν στη υπ’ αριθμόν 1 Κατάσκοπο στην Ευρώπη κατά την άποψη των Γερμανών.
Μετά από τον τετραετή πολυμέτωπο και γεμάτο επιτυχίες αγώνα της Λέλας Καραγιάννη και των συνεργατών της, το μίσος και η μανία έχει εξωθήσει τους Γερμανούς κατακτητάς στην λυσσαλέα απόφαση να την συλλάβουν και να την στείλουν στο Βερολίνο ώστε να την κρεμάσουν δημόσια.
Συλλαμβάνεται στις 11 Ιουλίου 1944 στο Νοσοκομείο του Ερυθρού Σταυρού όπου νοσηλεύεται για υπερκόπωση. Συλλαμβάνονται επίσης σταδιακά και 5 από τα παιδιά της: Ιωάννα, Ηλέκτρα, Βύρων, Νέλσων και Νεφέλη.
Στο «κολαστήριο» της οδού Μέρλιν 6, τα μαρτύρια είναι ανείπωτα. Μισοπεθαμένοι βγαίνουν από τα χέρια των σαδιστών - βασανιστών Μπέκε, Κόβατς, Σμίτσερ και Βαλεντίνο. Δεν τους παίρνουν λέξη. Στωικά, ηρωικά, λεβέντικα αντιμετωπίζουν όλοι τους μάνα και παιδιά τα βασανιστήρια και τις απειλές.
Ακολουθεί η κράτησή τους σε διαφορετικές πτέρυγες στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου, χωρίς βεβαίως να σταματήσουν οι ξυλοδαρμοί και τα λοιπά βασανιστήρια. Η διαμονή τους εκεί τους δημιουργεί την βεβαιότητα για το επερχόμενο τέλος.
Ανάμεσα στις κρατούμενες, κάθε ηλικίας, η Λέλα Καραγιάννη συνεχίζει να δίνει το φωτεινό παράδειγμα με τα λόγια της και την συμπεριφορά της. Ενθαρρύνει, εμψυχώνει, παρηγορεί. Γίνεται η μάννα όλων. Στην αγκαλιά της παίρνει δύναμη η 17χρονη ηρωίδα Ηρώ Κωνσταντοπούλου, πριν την εκτέλεσή της.

Κυριακή, 21 Σεπτεμβρίου 2014

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ - ΟΜΙΛΙΑ O ΠATΡOKOΣMAΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΤΕΤΑΡΤΗ 24 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2014

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΜΑΧΗΤΩΝ & ΦΙΛΩΝ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ "Χ"
Ἀγαπημένοι μας Συναγωνιστές καὶ Φίλοι τοῦ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΜΑΧΗΤΩΝ & ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ "Χ",
Ἐφέτος συμπληρώνονται 300 χρόνια ἀπὸ τὴν γέννηση τοῦ ΠΑΤΡΟΚΟΣΜΑ τοῦ ΑΙΤΩΛΟΥ (1714-1779). Θέλοντας νὰ τιμήσουμε τὴν ΜΝΗΜΗ του, διοργανώνουμε ἐκδήλωση τὴν ΤΕΤΑΡΤΗ 24 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2014, στὶς 19.00 μ.μ., στὰ Γραφεῖα μας [Πανεπιστημίου 64, 6ος Ὂροφος], στὴν ὁποία εἶστε ὃλοι καλεσμένοι.

ΘΕΜΑ: "Ο ΠΑΤΡΟΚΟΣΜΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ. Ἡ σύγκρουση μεταξύ τῆς ΚΥΡΙΑΚΗΣ, ἀργίας τῶν Χριστιανῶν καὶ τοῦ Σαββάτου, ἀργίας τῶν Ἐβραίων."
ΟΜΙΛΗΤΗΣ: ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΣΩΤΗΡΙΟΥ (Ἱστορικός -Συγγραφέας)
Θὰ θέλαμε νὰ σᾶς εὐχαριστήσουμε, τόσο τὰ παλαιά, ὃσο καὶ τὰ νέα Μέλη καὶ τοὺς Φίλους μας, γιὰ τὴν ἀγάπη καὶ τὴν ἐμπιστοσύνη σας. Ἡ παρουσία σας στὸν ἒνδοξο Σύνδεσμό μας ἀποτελεῖ ἰδιαίτερη τιμή γιὰ ἐμᾶς καὶ καταβάλλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια νἀ φανοῦμε ἀντάξιοί της.
Σᾶς περιμένουμε,
Ἀπό το Δ.Σ.
Ὁ Πρόεδρος ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΕΝΑΣ
Ἡ Γενική Γραμματέας ΘΩΜΑἹΣ ΠΑΡΙΑΝΟΥ   

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ ΚΥΠΡΟΣ 1974 Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΠΕΛΑΣΓΟΣ. (A΄ΜΕΡΟΣ)

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ ΚΥΠΡΟΣ 1974 Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΠΕΛΑΣΓΟΣ. (Β΄ΜΕΡΟΣ)

73η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΙΔΡΥΣΗΣ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ «Χ»

Την Κυριακή 29 Ιουνίου, στις 11.30 π.μ., στα γραφεία της  Εθνικής Αντιστασιακής Οργανώσεως «Χ» , έλαβε χώρα εορταστική εκδήλωση για την 73η επέτειο  [Ιούνιος  1941 – Ιούνιος 2014], από την ίδρυση της «Χ», από τον Γεώργιο Γρίβα – Διγενή.   
       Τους παρευρισκομένους καλωσόρισε ο Πρόεδρος της Οργάνωσης, ΙΩΑΝΝΗΣ  ΓΙΑΝΝΑΚΕΝΑΣ, και τόνισε ότι το σημερινό Δ.Σ. τιμά την μνήμη της «Χ», η οποία, με τους γεμάτους αυτοθυσίας αγώνες της, έκανε  το χρέος της προς την πατρίδα, πολεμώντας  ξένους και ντόπιους εχθρούς. Οι περισσότεροι Χίτες μαχητές  έχουν ‘φύγει’, και όσοι είναι εν ζωή ταλαιπωρούνται από σοβαρά προβλήματα υγείας και  δεν  μπορούν πλέον να μετακινούνται ελεύθερα. Πάντως, όλοι οι Χίτες μαχητές δεν μπήκαν στην διαδικασία να διεκδικήσουν οποιαδήποτε  τιμήματα για τους αγώνες τους, μετά την απελευθέρωση. Η σημερινή «Χ»κάνει το δικό της χρέος απέναντι στην Ελλάδα του σήμερα, που βρίσκεται και αυτή υπό κατοχή, διαφορετικής μεν μορφής, αλλά εξίσου σκληρή και αδυσώπητη, όπως αυτή της δεκαετίας του ’40.  Εναι ΄αεί  μάχιμη΄, όπως ήταν και ο ιδρυτής της, ο Γεώργιος Γρίβας – Διγενής, ο αιώνιος στρατιώτης που πολεμούσε  μέχρι τον θάνατό του (27/1/1974).  
         Πρώτος ομιλητής ήταν το μέλος της Ελεγκτικής Επιτροπής της «Χ» και συγγραφέας του βιβλίου ‘’ΘΗΣΕΙΟ 1941 – 1944’’, ΦΑΝΗΣ  ΧΑΜΟΔΡΑΚΑΣ, ο οποίος μίλησε για τις συναντήσεις του  με τον Γ.Γρίβα και τους άγνωστους  στον πολύ κόσμο, αγώνες των Χιτών κατά του κατακτητή, τους οποίους οι αριστεροί  φρόντισαν να καπηλευτούν αναίσχυντα ως …δικούς τους (αντιστάσεως μη ούσης). Και όχι μόνον αυτό, φρόντισαν να ρίξουν λάσπη στους αγωνιστές, παρουσιάζοντάς τους ως ‘(μοναρχο)φασίστες’, ‘συνεργάτες των Γερμανών’, ‘γκεσταμπίτες’, κλπ..   Αναφέρθηκε στην οικογένεια