Παρασκευή, 31 Ιανουαρίου 2014

40ο ΕΘΝΙΚΟ MNHΜΟΣΥΝΟ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΡΙΒΑ - ΔΙΓΕΝΗ





       Την Κυριακή 26 – 1 – 2014 τελέστηκε στον Ιερό Ναό του Αγ. Γεωργίου Καρύτση το 40ό ετήσιο Μνημόσυνο του Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα –Διγενή. Την εκδήλωση οργάνωσε η  «Ἑπιτριοπή Μνημοσύνου» και τον Επιμνημόσυνο Λόγο εκφώνησε ο πρώην Πρόεδρος του Ἱδρύματος Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα –Διγενή, κ. Νίκος Ερρ Ιωάννου.
     Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας εψάλη επιμνημόσυνη δέηση και μετά ο λόγος δόθηκε στον κ.Ν.Ιωάννου. Η ομιλία του άρχισε με την επισήμανση ότι το άγγελμα του θανάτου του Γ.Γρίβα (27-1-1974) εξαφάνισε  τα σύννεφα που είχαν μαζευτεί τα τρία προηγούμενα χρόνια και σύσσωμος ο Κυπριακός λαός συνέρρευσε στο ταπεινό υπόγειο κρυσφήγετό του΄Γ.Γ., για να τον τιμήσει και να τον συντροφεύσει.
       Ευχαρίστησε του παρισταμένους αντιπροσὠπους των επισήμων φορέων, και τους παρευρισκομένους. Ακολούθως, αναφέρθηκε στο βιογραφικό του ΓΓ , ο οποίος γεννήθηκε to 1897 και πήρε το όνομά του από τον θείο του Γεώργιο, ο οποίος είχε πέσει μαχόμενος υπέρ της Ενώσεως της Κρήτης με την Ελλάδα. Επέλεξε την στρατιωτική καριέρα και αρίστευσε στην Σχολή Ευελπίδων στην Αθήνα, τελειοποίησε δε τις γνώσεις του στην Πολεμική Σχολή της Γαλλίας. Πολέμησε στην Μικρά Ασία και, κατά τον Β΄Π’Π’, στην Βόρειο Ήπειρο. Η σύζυγός του, Βασιλική Ντέκα (παντρεύτηκαν το1937) ήταν Βορειοηπειρωτικής καταγωγής. Αρνήθηκε να συνεργαστεί με την Κατοχική Κυβέρνηση, με αποτέλεσμα να κυνηγηθεί και να στερηθεί και των αποδοχών του. Η ήττα των Γερμανών δεν σήμανε δυστυχώς και το τέλος των δεινών για την Ελλάδα., η οποία ενεπλάκη σε μία αδελφοκτόνο αναμέτρηση, που αποτελμάτωσε την ικανότητα της για διεκδικήσεις, ως νικήτρια πολέμου. Ο Γ.Γ. , με την αντιστασιακή του Οργάνωση «Χ» στο Θησείο, συνέβαλε αποφασιστικά στην διατήρηση της ελευθερίας της Αθήνας και της Ελλάδος, τον Δεκέμβρη του 1944. Τον Ιανουάριο 1950, με ένα συντριπτικό 96% , οι Κύπριοι αξίωσαν την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα και οι μέχρι εχθές σύμμαχοι Άγγλοι, απάντησαν με ένα αυταρχικό «ΟΥΔΕΠΟΤΕ», οι δε προσπάθειες μέσω ΟΗΕ απέτυχαν. Έτσι, δεν έμεινε άλλος δρόμος από τον ένοπλο απελευθερωτικό αγώνα. Δημιουργήθηκε η ΕΟΚΑ (1η Απριλίου 1955) , με αρχηγό τον Διγενή, για την αποτίναξη του Αγγλικού ζυγού και την Ένωση της Κύπρου με την μητέρα Ελλάδα και, ταυτόχρονα, αποτελεί την κορυφαία προσφορά του Γ.Γ. στον Ελληνισμό. Αυτός και τα παλικάρια του πολέμησαν κάτω από φοβερά αντίξοες συνθήκες και ο αγώνας αυτός επέδειξε ήρωες, όπως ο Κυριάκος Μάτσης, ο Γρηγόρης Αυξεντίου, ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης, και τόσοι άλλοι.  Ο Γρίβας αποτέλεσε πρότυπο για πολλούς εξεγερθέντες λαούς κατά των δυνάμεων που τους δυνάστευαν, όπως στην Κούβα, την Αλγερία και άλλα κράτη που διεκδίκησαν την ελευθερία τους, μέσω της ένοπλης πάλης.   
        Οι συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου, που επεβλήθησαν στον Κυπριακό λαό, δεν βρήκαν σύμφωνο τον Διγενή. Μία από τις ρυθμίσεις προέβλεπε την εξορία του από την Κύπρο, όπως και μεγάλου αριθμού καταζητούμενων Κυπρίων αγωνιστών. Δέχθηκε για τον εαυτό του την απαράδεκτη αυτή πρόταση, αλλά διεκδίκησε και πέτυχε την αμνηστία όλων των άλλων. Μέσα σε μια εξαιρετικά φορτισμένη ατμόσφαιρα συνάντησε τους τομεάρχες και άλλους μαχητές, τους περισσότερους για πρώτη φορά, λίγο πριν αναχωρήσει για την Αθήνα. Με την τελευταία διαταγή του «Παύσατε πυρ» έδωσε οδηγίες για ομόνοια, ενότητα και αγάπη, προέτρεψε δε όλους να παραμείνουν ενωμένοι πέριξ του Ἐθνάρχου’, (Μακαρίου), τον οποίον χαρακτήριζε ‘’σύμβολο ενότητας και ισχύος’’.
        Στην Αθήνα έγινε δεκτός ως ήρωας  του Ελληνισμού. Ανεκλήθη στην ενεργό υπηρεσία με τον βαθμό του αντιστρατήγου, ο δε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Θεόκλητος τον στεφάνωσε με χρυσό στεφάνι κατά την άφιξη του στο αεροδρόμιο του Ελληνικού. Ο ίδιος έγραψε στα ‘Απομνημονεύματά’’ του ότι δέχεται την τιμή ΄΄ως εκπρόσωπος του υπέροχου Ελληνικού Κυπριακού λαού’’.  Όπως ανεμένετο, με τα υπερβολικά προνόμια των Τουρκοκυπρίων και την

ΚΟΠΗ ΤΗΣ ΠΑΤΡΟΠΑΡΑΔΩΤΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΑΣ, THΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ "Χ"



ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΜΑΧΗΤΩΝ ΚΑΙ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ "Χ", ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ 64, 6ος ΟΡΟΦΟΣ. ΑΘΗΝΑ 106 77, ΤΗΛ.: 210 3801836 
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ 64, 6ος ΟΡΟΦΟΣ

Τὴν ΚΥΡΙΑΚΗ, 2 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ καὶ ὣρα 11.45 π.μ., στὴν Αἲθουσα Διαλέξεων ‘ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡΙΒΑΣ – ΔΙΓΕΝΗΣ’ (Πανεπιστημίου 64 -6ος Ὂροφος), θὰ πραγματοποιηθῆ Η ΚΟΠΗ ΤΗΣ ΠΑΤΡΟΠΑΡΑΔΩΤΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΑΣ.

ΘΑ ΠΡΟΗΓΗΘΕΙ ΣΥΝΤΟΜΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΚΙΤΣΟ ΜΑΛΤΕΖΟ (O TEΛΕΥΤΑΙΟΣ ΑΠΟΓΟΝΟΣ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ, ΤΟΝ ΟΠΟΙΟΝ ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΕ ΣΤΙΣ 1-2-2944 Η Ο.Π.Λ.Α.).

Ὁμιλήτρια: ΕΛΙΝΑ ΜΑΣΤΕΛΛΟΥ - ΓΙΑΝΝΑΚΕΝΑ 


Σᾶς Περιμἐνουμε 

Για το Διοικητικό Συμβούλιο
Ο Πρόεδρος ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡ.ΓΙΑΝΝΑΚΕΝΑΣ
Η Γενική Γραμματέας ΘΩΜΑΪΣ ΠΑΡΙΑΝΟΥ

Πέμπτη, 30 Ιανουαρίου 2014

ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΜΕ ΘΕΜΑ: ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡΙΒΑΣ ΔΙΓΕΝΗΣ Ο ΑΙΩΝΙΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ.



 ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΜΑΧΗΤΩΝ ΚΑΙ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ "Χ", ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ 64, 6ος ΟΡΟΦΟΣ. ΑΘΗΝΑ 106 77, ΤΗΛ.: 210 3801836

 Τὴν ΔΕΥΤΕΡΑ, 27 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ καὶ ὣρα 7.00 μ.μ., στὴν Αἲθουσα Διαλέξεων 'ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡΙΒΑΣ -- ΔΙΓΕΝΗΣ' (Πανεπιστημίου 64 -6ος Ὂροφος), πραγματοποιηθηκε ἐθνοφελὴς ἐκδήλωση: ΘΕΜΑ : ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡΙΒΑΣ - ΔΙΓΕΝΗΣ: Ο ΑΙΩΝΙΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ. (40 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΗΜΙΑ ΤΟΥ)

 Ὁμιλητής : ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
ΛΗΨΗ ΚΑΜΕΡΑΣ:ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΕΣΗΣ

Τρίτη, 28 Ιανουαρίου 2014

Ινστιτούτου Εθνικών και Κοινωνικών Ερευνών – Ίων Δραγούμης : «Το Αιγαίο, τα Ίμια και το ΜΕΛΛΟΝ»



Εκδήλωση του «Ινστιτούτου Εθνικών και Κοινωνικών Ερευνών – Ίων Δραγούμη»

«Το Αιγαίο, τα Ίμια και το ΜΕΛΛΟΝ»

Εισηγητές: 
Γεωργίου Γεώργιος, Πρέσβυς ε.τ.
Αϊβαλιώτης Κωστής, τ. Βουλευτής
Μακρυγιάννης Χρήστος, Ανώτερος Αξκός ε.α.

Τετάρτη 29 Ιανουαρίου 2014, ώρα 6 μ.μ.
«Αμφιθέατρο Γρίβας – Διγενής» Καλλιρρόης 48 (σταθμός ΦΙΞ)


ΒΙΒΛΙΟ : ΕΚΘΕΣΙΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΣΚΟΠΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ "Χ"

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΞΑΝΑ Η ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ¨Χ¨(Νοέμβριος ΄44) ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ (΄41-΄44). ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ "Χ", ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ Η ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ "Χ'.
πληροφορίες: Εκδόσεις Πελασγός, Χαρ. Τρικούπη 14, τηλ. 210 3628976.
Αποστέλνετε και με αντικαταβολή: 15 Ε (σύνολο)

Τετάρτη, 15 Ιανουαρίου 2014

ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡΙΒΑΣ - ΔΙΓΕΝΗΣ: Ο ΑΙΩΝΙΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ


ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΜΑΧΗΤΩΝ ΚΑΙ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ "Χ", ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ 64, 6ος ΟΡΟΦΟΣ. ΑΘΗΝΑ 106 77, ΤΗΛ.: 210 3801836 
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ 64, 6ος ΟΡΟΦΟΣ

Τὴν ΔΕΥΤΕΡΑ, 27 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ καὶ ὣρα 7.00 μ.μ., στὴν Αἲθουσα Διαλέξεων ‘ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡΙΒΑΣ – ΔΙΓΕΝΗΣ’ (Πανεπιστημίου 64 -6ος Ὂροφος), θὰ πραγματοποιηθῆ ἐθνοφελὴς ἐκδήλωση:

ΘΕΜΑ : ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡΙΒΑΣ - ΔΙΓΕΝΗΣ: Ο ΑΙΩΝΙΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ. (40 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΗΜΙΑ ΤΟΥ)

Ὁμιλητής : ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΡΟΣΟΧΗ: ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΑΛΛΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΠΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 2 ΦΕΒ. ΣΤΙΣ 11.45 ΠΜ., ΟΠΟΥ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΕΙΔΙΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΚΙΤΣΟ ΜΑΛΤΕΖΟ.

Σᾶς Περιμἐνουμε 

Για το Διοικητικό Συμβούλιο
Ο Πρόεδρος ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡ.ΓΙΑΝΝΑΚΕΝΑΣ
Η Γενική Γραμματέας ΘΩΜΑΪΣ ΠΑΡΙΑΝΟΥ

Δευτέρα, 13 Ιανουαρίου 2014

Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΤΣΙΓΑΝΤΕ


Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΤΣΙΓΑΝΤΕ

Του Δημοσθένη Κούκουνα


Πρόσφατα κυκλοφόρησε το βιβλίο της Ιζαμπέλλας Παλάσκα (με τίτλο "ΑΓΓΕΛΟΣ Ή ΔΑΙΜΟΝΑΣ - Ο ΑΜΦΙΛΕΓΟΜΕΝΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ"), που αναφέρεται στη ζωή του πατέρα της, του περίφημου Ιωάννη Βουλπιώτη. Σ' αυτό υπάρχει μια εκτενής αναφορά για την Ελβετίδα ερωμένη του Τσιγάντε, που το πραγματικό της όνομα ήταν Μαλού (στο βιβλίο της Παλάσκα το όνομα αναφέρεται ως Αναμπέλ), η οποία αναγράφεται στο βιβλίο ότι είχε επίσης συνάψει σχέση με τον Βουλπιώτη. Οι ερωτικές περιπέτειες του Τσιγάντε κατά τη διάρκεια της τελευταίας και μοιραίας αποστολής του δεν αποκλείεται να συνδέονται με το μυστήριο της δολοφονίας του τον Ιανουάριο του 1943. Σ' ένα παλαιότερο κείμενό μου είχα γράψει για την όλη υπόθεση:

Ένα από τα ανεπίλυτα μυστήρια της κατοχικής περιόδου είναι η δολοφονία του Ιωάννη Τσιγάντε σε μια γιάφκα της οδού Πατησίων όπου κρυβόταν, σε απόσταση ελαχίστων μέτρων από την έδρα του ιταλικού στρατοδικείου. Ενώ επανειλημμένα, ήδη πριν από την Απελευθέρωση, έχουν γίνει επίσημες και ιδιωτικές έρευνες, τελικά δεν έχει διευκρινισθεί ποιος τον κατέδωσε στους Ιταλούς. Έχουν διατυπωθεί διάφορες εκδοχές, ενίοτε αντιφατικές μάλιστα, αλλά η πραγματική αλήθεια δεν έχει εντοπισθεί μέχρι τώρα.
Αξιοσημείωτη, ίσως και η πιθανότερη εκδοχή, είναι μια παραδοχή-ομολογία για την κατάδοσή του. Πρόκειται για ένα μικρό κείμενο, που είχε περιληφθεί δύο μήνες μετά τον φόνο του Τσιγάντε στο υπ’ αριθ. 21 Εμπιστευτικό Δελτίο Ειδήσεων του ΚΚΕ και του ΕΑΜ (Αθήνα 18 Μάρτη 1943). Δεν παραδέχεται μόνον ότι οργανώσεις του ΕΑΜ ήταν εκείνες που είχαν αποφασίσει την εξουδετέρωση του «προδότη» Τσιγάντε με εκτέλεση, αλλά μάλιστα ότι είχαν συγκροτήσει εκτελεστικό απόσπασμα που βρέθηκε να κατευθύνεται στην Πατησίων 86 για να τον σκοτώσει την ώρα ακριβώς που οι Ιταλοί καραμπινιέροι μόλις είχαν διαπράξει με άλλη διαδικασία την ίδια ενέργεια!
Ιδού τι αναφερόταν επί λέξει στο προαναφερθέν υπ’ αριθ. 18 «εμπιστευτικό δελτίο ειδήσεων»:
«Το Γενάρη σκοτώθη στην Αθήνα ο αξ/κός Τσιγάντες. Αυτός δουλεύοντας για λογαριασμό της Κυβέρνησης του Λονδίνου ήρθε δυο φορές στην Αθήνα φέρνοντας λεφτά, τα οποία διέθεσε για το ΕΑΜ. Την τρίτη φορά που ήρθε συνδέθηκε με «σαλδάρες» και τους έδωσε άφθονο χρήμα για να οργανώσουν ομάδες ανταρτικές με διαφορετικό πολιτικό περιεχόμενο από κείνο που έχει το ΕΑΜ. Οι οργανώσεις μας που πιστεύουν απόλυτα στην αρχή του αθανάτου μας Λένιν... όλα τα μέσα για το σκοπό ΔΕΝ ΔΙΣΤΑΣΑΝ ΝΑ ΤΟΝ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ, ΟΠΩΣ ΕΠΡΕΠΕ. ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΠΗΓΑΙΝΕ ΝΑ ΤΙΜΩΡΗΣΕΙ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΠΡΟΔΟΤΗ βρήκε καραμπινιέρους στο σπίτι του που τον είχαν σκοτώσει σε συμπλοκή».
Ασφαλώς το ΕΑΜ εκείνη την εποχή είχε κάθε λόγο να εξουδετερώσει τον Ιωάννη Τσιγάντε, του οποίου οι ενέργειες άλλωστε ήταν σαφώς εχθρικές προς αυτό. Ωστόσο, θα πρέπει να σημειωθεί ότι μία τέτοια τυχόν απόφαση των κεντρικών οργάνων του δεν έχει επισημανθεί, ώστε να διασταυρωθεί. Απομένει, συνεπώς, να εκτιμηθεί η αξιοπιστία του εγγράφου, σε ό,τι αφορά αφενός μεν τη βούληση να εκτελεσθεί ο Τσιγάντες, αφετέρου δε αν πράγματι είχε συσταθεί εκτελεστικό απόσπασμα για τη θανάτωσή του, το οποίο για ελάχιστα λεπτά δεν πρόλαβε να διαπράξει τον φόνο, επειδή απλώς είχαν προηγηθεί οι Ιταλοί...
Από τον Αύγουστο του 1942 που είχε κάνει την εμφάνισή του στην κατοχική Αθήνα ο Τσιγάντες με τους συνεργάτες του, η αθηναϊκή κοινωνία είχε όντως αιφνιδιασθεί. Ο νεαρότερος από τους δύο αδελφούς Τσιγάντε, αξιωματικούς προερχόμενους από τη Σχολή Ευελπίδων, που είχαν καταδικασθεί από το στρατοδικείο του 1935 για τη συμμετοχή τους στο βενιζελικό κίνημα του Μαρτίου και που είχαν αποκτήσει πρόσθετη δημοσιότητα για τη θεαματική επαναφορά τους στην τάξη του στρατιώτη με τη δημόσια τελετουργική αφαίρεση των επωμίδων και των εθνοσήμων, μετά την αμνήστευση και την αποφυλάκισή του στάλθηκε επί Μεταξά εξόριστος στα Κύθηρα.
Με την Κατοχή, αφού πήγε στη Μέση Ανατολή τον Φεβρουάριο 1942 και επανήλθε στο στράτευμα με τον βαθμό του ταγματάρχη, ξαφνικά βρέθηκε στην Αθήνα δημιουργώντας σχόλια για την ανήσυχη προσωπική ζωή του. Με μόνη διαφορά, ότι τώρα είχε επιτύχει να έχει το επίσημο χρίσμα του Συμμαχικού Στρατηγείου και επιπλέον μία εν λευκώ εξουσιοδότηση της εξόριστης ελληνικής κυβέρνησης. Ακόμη, επικεφαλής ειδικώς εκπαιδευμένων σαμποτέρ ήταν εφοδιασμένος με πρωτοφανή στα κατοχικά χρονικά ισχύ και, όπερ και το κυριότερο, με αμύθητα οικονομικά μέσα σε χρυσές λίρες. Το γεγονός ότι η αποστολή του ήταν άκρως μυστική δεν τον ενέπνευσε να είναι συγκρατημένος, έτσι ώστε πολλοί στην Αθήνα να γνωρίζουν την παρουσία του και βεβαίως να φαντάζονται πολύ περισσότερα από όσα πράγματι περιλαμβάνονταν στους σκοπούς της αποστολής του, η οποία ήταν ήδη εξαιρετικά εκτεταμένη από μόνη της.
Ο πολυπράγμων και συγκεντρωτικός Τσιγάντες την εποχή εκείνη, από τον Αύγουστο του 1942 μέχρι τον Ιανουάριο του 1943, είχε δημιουργήσει την πιο αλλοπρόσαλλη ατμόσφαιρα γύρω του. Πλην του ιδίου, κανείς άλλος δεν γνώριζε στην Ελλάδα τα όρια της αποστολής του και, όπως είναι επόμενο, ήταν υπεράνω οποιουδήποτε ελέγχου. Συζητούσε με τους πολιτικούς αρχηγούς, διαπραγματευόταν με ανώτερους αξιωματικούς για τη δημιουργία αντιστασιακών στρατιωτικών μονάδων ή μυστικών υπηρεσιών, συγκέντρωνε κατασκοπευτικές πληροφορίες, χρηματοδοτούσε κατά βούληση αντιστασιακές οργανώσεις - και παράλληλα κυκλοφορούσε ως μεγιστάνας σε καμπαρέ ή χαρτόπαιζε με ύποπτες παρέες. Εκτός από τις απαραίτητες γιάφκες, οι συμμαχικές λίρες χρησίμευαν και για τη σίτιση και στέγαση πέραν της μιας ερωμένων του. Ακόμη και η ονομασία της ομάδας του (Μίδας) ήταν χαρακτηριστική και παρέπεμπε, για όσους μπορούσαν να είναι γνώστες, στο αμύθητο χρυσάφι.
Φυσικό επακόλουθο ήταν, λοιπόν, να προσελκύει περίεργους τύπους που τον πλησίαζαν φορτικά για να κατορθώσουν να του αποσπάσουν λίρες, υποσχόμενοι ό,τι ήταν απαραίτητο. Από σχεδιαγράμματα στρατιωτικών εγκαταστάσεων μέχρι γυναίκες. Γύρω του είχε δημιουργηθεί ένας κύκλος ανθρώπων, στον οποίο περιλαμβάνονταν καλοπροαίρετοι πατριώτες που ήθελαν από ιδεαλισμό να συμμετάσχουν στον αντιστασιακό αγώνα, αλλά και άλλοι κακοπροαίρετοι για να επωφεληθούν. Ακόμη και μέσα στην ομάδα του, δηλ. εκείνων που είχαν έρθει μαζί του από τη Μέση Ανατολή και εκείνων που είχαν προστεθεί μετά την άφιξή του, είχαν δημιουργηθεί παρέες, ενώ γύρω από τον ίδιον είχε σχηματισθεί ένα είδος «αυλής», όπου οι προνομιούχοι είχαν αποκτήσει, πέραν των υλικών πλεονεκτημάτων, τον αέρα της υπεροχής έναντι των άλλων. Το γεγονός αυτό κατέληγε σε αντικρουόμενα κύματα μέσα στην οργανωτική δομή της αποστολής, σε ανταγωνισμούς και αντιζηλίες, σε εξάρσεις και απογοητεύσεις, σε γκρίνιες και παραγοντισμούς.
Με όλα αυτά τα δεδομένα, ο Ιωάννης Τσιγάντες είχε γίνει ο στόχος πολλών δυσαρεστημένων, ενώ την ίδια ώρα η φύση της αποστολής του ήταν συνδεδεμένη με κάθε είδους κινδύνους. Ποιος θα μπορούσε, από όλους εκείνους που θα ήθελαν να το πράξουν, να είναι το πρόσωπο που τον κατέδωσε στους Ιταλούς τη μοιραία ημέρα;
Οι μέχρι τώρα έρευνες έχουν καταλήξει χωρίς αμφιβολία στο πρόσωπο που ειδοποίησε την ιταλική καραμπινιερία: επρόκειτο για ανώνυμη γυναίκα. Το τηλεφώνημα δέχθηκε στο τηλεφωνικό κέντρο ιταλομαθής Έλληνας χωροφύλακας, ονόματι Γαλάτης, που υπηρετούσε αποσπασμένος στο φρουραρχείο.
Ένας Ιταλός έφεδρος αξιωματικός, ο λοχαγός Πιτσίτολα (δικηγόρος και δημοσιογράφος ως πολίτης), που υπηρετούσε τότε στην Υπηρεσία Αντικατασκοπείας, την περίφημη Τσι-Έσσε, έδωσε μετά τον πόλεμο την εξής πληροφόρηση για το γεγονός της κατάδοσης:
«Εις το γραφείον μου ελαμβάνοντο πολλά τηλεφωνήματα ανώνυμα, δι’ ων μας κατηγγέλλοντο η παρουσία καταζητουμένων προσώπων εις διάφορα μέρη των Αθηνών και μας ζητείτο η αποστολή καραμπινιέρων προς ενέργειαν συλλήψεως. Τα τηλεφωνήματα όμως ταύτα απεδεικνύοντο ψευδή και είχαν σκοπόν μόνον να μας παραπλανούν. Τοιούτον τηλεφώνημα ελάβαμεν και την ημέραν εκείνην, το οποίον μας ειδοποιεί ότι εις την γνωστήν πολυκατοικίαν της οδού Πατησίων εκρύπτετο ένας καταζητούμενος ταγματάρχης Βρετανός. Το τηλεφώνημα δεν ανέφερε ουδόλως το όνομα του Τσιγάντε. Νομίζοντες ότι επρόκειτο περί της συνήθους τηλεφωνικής φάρσας, δεν εδώσαμεν αρχικώς σημασίαν εις την καταγγελίαν, αλλά πάντως την διεβιβάσαμεν εις την επί της οδού Γ’ Σεπτεμβρίου Καραμπινιερίαν. Αλλά και αυτή χωρίς να δώση περισσοτέραν σημασίαν κατήρτισε προχείρως απόσπασμα εκ πέντε οργάνων της, το οποίον μεταβάν επί τόπου ήρχισε την έρευναν της πολυκατοικίας».
Το τι ακριβώς συνέβη εκείνη την ημέρα (14 Ιανουαρίου 1943), το περιγράφει χαρακτηριστικά ο αστυνόμος Λεωνίδας Παρίσης, ξεκινώντας την αφήγησή του από νωρίς το πρωί, αξημέρωτα, όταν είχε πάει να βρει τον Τσιγάντε στο σπίτι της Ελβετίδας ερωμένης του. Σε σχετική έκθεσή του είχε αναφέρει:
«Το πρωί, κατά τις 6.45, πήρα ένα ταξί, τυχαίο, από την πλατεία Κάνιγγος και όταν έφτασα στο Κολωνάκι, το άφησα εκεί στην πλατεία. Με κατάλληλα ζικ ζακ πήγα στην οδό Αλωπεκής 2, όπου είχε διανυκτερεύσει ο Τσιγάντες. Εκεί ήταν η κατοικία της κυρίας Μαλούς, γνωστής του και πολύ φίλης του. Απέξω ήταν ένας Γερμανός στρατιώτης φρουρός μιας διπλανής γερμανικής υπηρεσίας. Τον βρήκα, σχεδόν έτοιμο, αποτελειώνοντας δε το ξύρισμά του φύγαμε. Με ακολούθησε σε απόσταση μέχρι το αυτοκίνητό μου, με το οποίο μέσω Εξαρχείων, φθάσαμε στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, κοντά στο άγαλμα του Βασιλέως Κωνσταντίνου, όπου και αφήσαμε το ταξί. Προχώρησε

ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΓΑΝΤΕΣ - ΜΙΔΑΣ 614 : 14 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1943

Ο «Μίδας 614» ήταν οργάνωση που δημιουργήθηκε με εντολή του Στρατηγείου Μέσης Ανατολής (ΣΜΑ) και ενισχύθηκε από τους Βρετανούς. Το ΣΜΑ ζήτησε από τον πολιτικό Παναγιώτη Κανελλόπουλο να στείλει το βενιζελικό (αντιβασιλικό) αξιωματικό Ιωάννη Τσιγάντε στην κατεχόμενη Ελλάδα για να δημιουργήσει ένα συντονιστικό όργανο της Αντίστασης. Η βρετανική SOE ήθελε να καταστρέψει καίρια σημεία του ελληνικού συγκοινωνιακού δικτύου για να δημιουργήσει προβλήματα στους Γερμανούς. Οργάνωσε λοιπόν μια αποστολή δολιοφθορέων στην Ελλάδα υπό τον Ιωάννη Τσιγάντε με βασικό σκοπό την καταστροφή της γέφυρας του Ισθμού της Κορίνθου. Τελικά συγκροτήθηκε μια 9μελής ομάδα ριψοκίνδυνων ανδρών. Οι 9 άνδρες ήταν ο (γεννημένος στη Ρουμανία) ταγματάρχης Ιωάννης Τσιγάντες (1897-1943) που ορίστηκε επικεφαλής της αποστολής, ο Μιλτ. Γιαννακόπουλος, ο Λοχαγός Πεζικού Παν. Ρογκάκος, ο ανθυπίλαρχος Βας. Ζακυνθινός, ο ανθυπολοχαγός Φώτης Μανωλόπουλος, ο ανθυπασπιστής Δημ. Γυφτόπουλος, ο ανθυπασπιστής Σπύρος Κώτσης, ο σμηνίτης ασυρματιστής Κωνσταντίνος Ρούσος και ο σμηνίτης ασυρματιστής Ιωάννης Μωραϊτης. Η 9μελής αποστολή αναχώρησε για την Βηρυτό. Στη συνέχεια μπήκαν μέσα σε ένα αγγλικό υποβρύχιο με το όνομα «Πρωτεύς». Αφού πήραν μαζί τους άφθονο υλικό βάρους 2 περίπου τόνων (εκρηκτικά, ασυρμάτους, όπλα κτλ) και 12.000 χρυσές λίρες Αγγλίας, ξεκίνησαν για το μεγάλο ταξίδι. Αποφεύγοντας αρκετές εχθρικές νηοπομπές, κατάφεραν τελικά να φθάσουν στον προορισμό τους. Τη νύχτα της 1ης Αυγούστου του 1942 το υποβρύχιο αποβιβάστηκε στην Πελοπόννησο, στην ακτή Κότρωνα της Μάνης. Μέσα στο σκοτάδι, οι 9 άνδρες μετέφεραν τα εφόδιά τους και τα έκρυψαν μέσα σε μια σπηλιά. Στην συγκεκριμένη περιοχή παρέμειναν για περίπου 10 μέρες, μεταφερόμενοι από σπηλιά σε σπηλιά. Στη συνέχεια κατάφεραν να βρουν ένα βενζινοκίνητο σκάφος και ένα ιστιοφόρο και με αυτά αναχώρησαν για τον Πειραιά στις 11 Αυγούστου 1942. Ο Τσιγάντες στην Αθήνα φιλοξενήθηκε αρχικά στο σπίτι του αντιβασιλικού αξιωματικού (και ιδρυτή της ΕΚΚΑ) Δημήτριου Ψαρρού, του οποίου ήταν σύγαμπρος. Πραγματοποίησε πολλές επαφές με γνωστούς του αξιωματικούς, αλλά και ιδιώτες. Στα τέλη Αυγούστου εγκαταστάθηκε σε ένα σπίτι στην οδό Μεταξά στα Εξάρχεια. Πολλές φορές, το φως της ημέρας έβρισκε τον Τσιγάντε να γράφει ακατάπαυστα και τα διάφορα χαρτιά του να είναι όλα σκορπισμένα σε ένα τραπέζι. Ο ακούραστος ταγματάρχης απέστειλε πολλές εκθέσεις του στη Μέση Ανατολή καθώς και εκατοντάδες τηλεγραφήματα μέσω ασυρμάτου, τα οποία περιείχαν υψίστης σημασίας πληροφορίες. Χωρίς καθυστέρηση, έδωσε αμέσως προτεραιότητα στην πραγματοποίηση των παρακάτω ενεργειών : ανατίναξη της Γέφυρας των Καρυών (βόρεια της Λαμίας), επικοινωνία με το στρατηγό Ζυγούρη, εκτέλεση σοβαρών σαμποτάζ στο λιμάνι του Πειραιά, απόφραξη του Ισθμού της Κορίνθου και ίδρυση μυστικών βάσεων στα ανατολικά παράλια της Εύβοιας. Στο Σπύρο Κώτση ανέθεσε την αποστολή της ανατίναξης της γέφυρας Καρυών και της επικοινωνίας με το στρατηγό Ζυγούρη. Ο Κώτσης αναχώρησε για Λαμία στις 20 Αυγούστου 1942, εφοδιασμένος με μια πλαστή ταυτότητα μέλους της Ο.Ε.Δ.Ε. (χιτλερική οργάνωση). Τελικά, το σχέδιο ανατίναξης της γέφυρας Καρυών εγκαταλείφθηκε και η υιοθετήθηκε η ιδέα της ανατίναξης της Γέφυρας του Γοργοπόταμου. Ο Τσιγάντες επικοινώνησε με το ΣΜΑ και πέτυχε την έγκριση της αλλαγής του σχεδίου. Όπως είπαμε και πιο πριν, συναντήθηκε με διάφορα πρόσωπα, όπως π.χ. με τον Δ. Ψαρρό (με τον οποίο είχε στενή συνεργασία), με το Στέφανο Σαράφη (με σκοπό τη δημιουργία ενόπλων ανταρτικών ομάδων στην περιοχή Θεσσαλίας και Δυτικής Μακεδονίας) κ.α. Οι προσπάθειές του όμως δεν είχαν τα προσδοκώμενα αποτελέσματα καθώς από τη μια διάφορες αντιστασιακές οργανώσεις θεωρούσαν ότι η αποστολή του Τσιγάντε είχε γίνει γνωστή στις αρχές κατοχής και υπήρχε κίνδυνος να αποκαλυφθούν και από την άλλη προκαλούσε ο τρόπος που ορισμένοι συνεργάτες του ξόδευαν τις λίρες που είχαν φέρει μαζί τους. Επίσης και ο ίδιος, δεν ελάμβανε πάντα όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας. Ο ριψοκίνδυνος και εμφανίσιμος Ταγματάρχης, με τις πολλές κατακτήσεις στο γυναικείο φύλο, δεν πρόλαβε τελικά να ολοκληρώσει το έργο που είχε αναλάβει γιατί τον πρόλαβε … ο θάνατος. Στις 14 Ιανουαρίου του 1943, μετά από ένα ανώνυμο τηλεφώνημα, ιταλικές στρατιωτικές δυνάμεις περικύκλωσαν το κρησφύγετο του, σε υπόγειο διαμέρισμα πολυκατοικίας επί της οδού Πατησίων, στο κέντρο της Αθήνας. Ο Τσιγάντες υποδύθηκε τον αξιωματικό της αστυνομίας πόλεων και παρουσίασε πλαστή ταυτότητα αστυνομικού, χωρίς όμως να πείσει τους Ιταλούς. Τελικά, και αφού προηγουμένως έκαψε βιαστικά τα αρχεία του, συνεπλάκη μαζί τους και σκοτώθηκε ηρωικά αν και πρόλαβε να σκοτώσει δύο καραμπινιέρους και να τραυματίσει άλλους τρεις. Ορισμένοι φανατικοί βασιλόφρονες εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για το θάνατο του Τσιγάντε. Μετά θάνατο προβιβάστηκε σε αντισυνταγματάρχη ως «πεσών επί του πεδίου της μάχης». Στο κτίριο όπου δολοφονήθηκε ο Ιωάννης Τσιγάντες τοποθετήθηκε αναμνηστική πλάκα το 1984.

Τετάρτη, 1 Ιανουαρίου 2014

ΕΠΑΝΑΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΡΙΒΑ-ΔΙΓΕΝΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ




ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΦΙΛΟΙ , ΤΑ ΔΥΟ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΘΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΟΥΝ ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2014  ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟ ΙΔΡΥΜΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΡΙΒΑ-ΔΙΓΕΝΗ. ΟΣΟΙ 

ΕΠΙΘΥΜΕΙΤΕ ΝΑ ΤΑ ΠΡΟΜΗΘΕΥΘΕΙΤΕ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΑΓΓΕΙΛΕΤΕ ΑΠΟ ΤΩΡΑ ΣΤΟ 210 3628976 ΣΤΗΝ 

ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΗ ΤΙΜΗ ΤΩΝ 40 Ε ΜΕ ΤΑ ΕΞΟΔΑ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΔΙΚΑ ΜΑΣ.

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ * Βιβλιοπωλείο Ιωάννου Χρ. Γιαννάκενα
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ
Χαρ. Τρικούπη 14, τ.κ. 106 79 ΑΘΗΝΑ * Τηλ. 210 3628976 - 210 6440 021 και τοτ. 210 3638435
facebook: ΠΕΛΑΣΓΟΣ – ΟΜΑΔΑ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ